wijnnieuws van en voor onze leden
22 januari 2012. Presentatie Peter Seifert
van januari 2009 over
fouten en
falsificaties in wijn.
24 september 2011
Site en interview met Ger
Bouten over zijn boek 'Vivre' bij de Wereldomroep. Klik op link hieronder voor
het beluisteren van het hele interview.
http://www.rnw.nl/nederlands/article/goed-verbouwen-goed-produceren-%C3%A9n-goed-verkopen
Ingezonden door Peter,
gelezen op www.wein-plus.de 31
juli 2011
|
26.07.2011
Wertvollster Weißwein
der Welt verkauft
Zum Preis von 75.000 Britischen
Pfund (rund 85.000 Euro) wechselte
heute in London eine Flasche Château
d’Yquem von 1811 den Besitzer. Laut
Guinness Buch der Rekorde ist das
200 Jahre alte Gewächs damit die
wertvollste Flasche Weißwein, die
jemals verkauft wurde.
Der französische Sommelier und
Weinsammler Christian Vanneque, der
seit 2001 auf Bali lebt, erstand die
seltene Flasche für sein neues
Restaurant „SIP Sunset Grill“ auf
der indonesischen Insel. Dort wird
der Süßwein zur Eröffnung im
September dieses Jahres ausgestellt.
Das auf Weinraritäten spezialisierte
Handelshaus The Antique Wine Company
hatte die Echtheit der Flasche in
Zusammenarbeit mit Château d’Yquem
bestätigt und dann den Verkauf
durchgeführt. Der Jahrgang 1811 des
renommierten Sauternes-Weinguts gilt
als 100-Punkte-Wein. Die Kritiker
Robert Parker und Per-Henrik Mansson
(The Wine Spectator) bewerteten ihn
bei Verkostungen in den 1990er
Jahren mit der Höchstnote. Parker
beschrieb ihn dabei als „flüssige
Crème brûlée“.
Stephen Williams, Geschäftsführer
von The Antique Wine Company,
bezeichnete den Wein als „Geschichte
und Nostalgie in der Flasche. Als
diese Trauben am Rebstock hingen,
konnte man den Flaugergues-Kometen
an der Erde vorbeifliegen sehen,
Napoleon war dabei, sein Reich zu
errichten, Beethoven komponierte
seine Werke, und elektrisches Licht
lag noch ein halbes Jahrhundert in
der Zukunft.“ (CS/Pressemitteilung)
|
|
|
|
|
Ingezonden door Will, 28 juli 2011
Eletronische smaakpapillen
identificeren cava's. Voor hele artikel klik op de link hieronder.
http://www.eurekalert.org/pub_releases/2011-07/uadb-eti072811.php
Ingezonden door Will, 19 juni 2011
Een app-tip voor
de blije bezitters van een iPad in ons genootschap en zeker voor wie wel eens in
de knoop komt met wijnspijskeuze. Winestein Pro helpt bij het kiezen van de
juiste wijn op tafel. Je voert de ingrediënten in van een gerecht, met een keuze
uit goedgevulde lijsten in diverse categorieën en bereidingswijzen, van
vegetarisch tot geit en van groente tot kruiden en specerijen, en Winestein
berekent aan de hand van een groot aantal parameters de juiste wijncombi. Knap
gedaan en voorzover ik kan beoordelen correcte keuzes. Je kunt een afgeslankte
versie gratis downloaden, maar voor een habbekrats (€0,79 per drie maanden) heb
je de complete Winestein.
Ingezonden door Peter, 19 juni 2011
als wijnfreak op vakantie aan het Comomeer toch een paar wijnnieuwtjes.
Schitterende enotoca's aan het meer. Heerlijke Barbaresco geproefd van Gaja.
Niet te betalen, maar een klein glaasje van 50 cl kon er wel vanaf. Een hemelse
belevenis. Tevens aparte Siciliaanse wijnen. Cataratto-druif, oorspronkelijk als
druif voor Marsalawijn, maar dan als cepage-wijn. Barnsteen van kleur, zwaar
rozijnachtig van geur, maar heel erg droog gevinificeerd. Een aparte ervaring.
Mijn oog viel op een fles rode wijn met een etiket van Mussolini, Il Duce.
Ondanks mijn genereus aanbod was deze wijn niet te koop. Een eyecatcher, volgens
de eigenaar.
Gelezen en
ingezonden door Ger Bouten.
12 mei 2011
Riesling en petroleum: een gooi naar meer duidelijkheid.
Door Gerd Brabant 12/01/2010
Nu, ik beschouw me verre van een rieslingkenner (wel een doorgedreven liefhebber
ervan), het is wel de druif die me het meest bezighoudt. 60% van mijn kelder
bestaat eruit, er staat altijd een fles riesling open, maandelijks trek ik naar
wijnverbouwend Duitsland en jaarlijks proef ik om en bij de 1000 Rieslings.
Deels beroepsmatig, maar vooral omdat ik helemaal weg ben van die o zo subtiele,
schitterende, veelzijdige, sexy, complexe druif.
En het wil lukken dat de laatste maanden hier en daar wat berichtjes opduiken
van “pétrol in riesling is een fout”, en anderen “hoezo, dat is net leuk?”. De
koe bij de horens maar gevat en hier getracht een juist beeld te geven.
Gebaseerd op enerzijds wat recente artikelen, maar ook op de informatie van
enkele wijnbouwers die heel wat rieslingervaring (en dus een rieslingmening)
hebben. Maar laat één ding duidelijk zijn: in de eerste plaats geniet je van de
riesling die jij graag drinkt, en laat je asjeblief niet leiden door wat anderen
zeggen. Als je dat vleugje “pétrol” (beter gezegd: wat je daaraan doet denken)
leuk vindt, nu niet onmiddellijk de flessen in de wagen gieten in de hoop op een
andere functie…
Dit stukje is gebaseerd op wat ik uit Duitsland heb ontvangen. Het is ’s werelds
grootste rieslingland, met nog altijd de hoogste densiteit aan
top-rieslingmakers. Ik wil helemaal geen oneer aandoen aan de schitterende
rieslingwijnbouwers uit de Elzas, Oostenrijk… Maar daar heb ik nu eenmaal minder
ervaring mee, en dan spreek ik me daar liever niet over uit.
1. Wat kan er fout lopen
Heel vaak hoor ik wijnbouwers het woordje UTA in de mond nemen. Dat staat voor
“untypischer Alterungstoon” en is een onaangename verouderingstoon in een jonge
wijn. Impressies van sterke boenwas (wat sommigen ook als pétrol en dus typisch
zouden bestempelen), maar ook muffe zaken. Oorzaak is een plantaardig hormoon,
indool-3-azijnzuur, dat na vergisting een sterk ruikende verbinding vormt:
2-aminoacepthenon. Oorzaak zou een gebrek aan water zijn bij de stok en/of een
gebrekkige stikstofopname. Ook is er een relatie met hoge opbrengsten en onrijpe
oogsten.
Uit ervaring kan ik zeggen dat heel wat 2003 Rieslings uit Duitsland dit hadden,
en vooral van jonge wijnstokken. Het warme jaar met extreme droogte en versnelde
rijping waar fenolisch gezien de druiven niet altijd rijp waren. Na de botteling
en na de zeer primaire fruitfase kwam te snel een verouderingstoon. Maar ook in
andere jaren zal je UTA-aroma’s tegenkomen bij mindere rieslinggoden.
En dan heb je nog de Böckser. Kan zowel in jonge als oudere Riesling voorkomen.
Beter gezegd: als het erin zit, gaat het er niet meer uit. Dit is een sterk
reductieve geur die zijn oorsprong vindt tijdens de gisting. Aan de basis ligt
waterstofsulfide dat allerlei organische verbindingen kan aangaan en als logisch
gevolg niet zo appetijtelijke geuren geeft zoals rotte eieren. Dit heeft
uiteraard niets te maken met hetgeen mensen als petroleumgeur beschouwen.
2. En dan… het vat olie!
Heel mooie verouderingsaroma’s omschrijven de Duitsers als “Firne”. Er bestaat
hier geen Nederlandstalig woord voor (tja, we ontberen een rijke
wijngeschiedenis zeker?). Een Firne is een combinatie van heel wat fijne en
mooie verouderingsgeuren: gekonfijte vruchten, nootjes (bij riesling vaak
amandel), wat aardse geuren (zoals humus). In de mond zal een bittertje wat
toenemen, maar bij de grote Rieslings is dit heel subtiel en eerder
structurerend. Eén van de mooiste wijnen die ik afgelopen jaar genoot, was de
Bassermann-Jordan, Riesling Grosses Gewächs UNGEHEUER 2001 uit de Pfalz . Dat
was een zalig voorbeeld van een rieslingfirne. Een zeer rijke en complexe neus,
verouderd dat wel, maar (nog) niets petroleum. Hoewel mijn disgenoot zei “aha,
dit is een duidelijke riesling, zo met die pétrolgeur”. Enfin, ik denk dat het
bij hem een associatie was tussen het zien van de fles en de link die hij
automatisch legt bij een oudere riesling.
Maar to the point: petroleum dus...
Kort gezegd zit het zo: in de schil van riesling zit een bepaalde beschermende
stof (carotenoïde) die onder invloed van warmte wordt afgebroken. Het is die
stof die de druif moet beschermen tegen uitdroging en zorgt voor de goudgele
kleur bij rijpe rieslingdruiven. Hoe meer deze stof wordt afgebroken, hoe meer
en hoe sneller je de zogenaamde pétrolgeur zal terugvinden. En in warmere
gebieden zal Carotenoïde sneller worden afgebroken. Door afbraak van deze
carotenoïde ontstaan andere stoffen zoals de verbinding
1,1,6-trimethyl-1,2-dihydronaftaline, of kortweg TDN. Deze stof ontstaat tijdens
de gisting, maar ook op fles! En bij hoge concentraties ruik je duidelijk
benzine en petroleum. En het blijkt dat alleen bij riesling deze stof in hoge
concentraties is terug te vinden. Belangrijk is de term “ook op fles”. Want het
kan heel goed zijn dat een gerijpte grote riesling ook een vleugje petroleum
heeft (of beter gezegd TDN). Dus automatisch zeggen dat petroleum in riesling
foutief is, klopt niet. Een kleine concentratie TDN, in samenhang met andere
mooie verouderingsaroma’s kan een pracht van een riesling opleveren. Zoals
steeds: de waarheid ligt in het midden, en overdreven TDN is foutief, een kleine
dosis ervan kan fun zijn. Dezelfde discussie met de zogenaamde “stalgeuren”,
maar dat laat ik graag aan anderen over.
Eigenlijk kan je stellen dat de pétrolgeur de natuurlijke grenzen van aanplant
van riesling aangeeft”, zoals ik mooi omschreven in een artikel las. Hoe warmer
het klimaat en/of hoe warmer het jaar, hoe sneller de geur opkomt. De 2003ers in
Duitsland hebben dat dus héél snel ook gehad. Ik heb al Moezelrieslings van meer
dan 30 jaar geproefd die het helemaal niet hadden, maar wel een mix van gedroogd
fruit, amandel, honing, een vleugje boenwas. En in andere oudere Rieslings had
ik het dan weer wel, maar helemaal niet storend, omdat er nog zoveel meer inzat.
In het prachtige Rieslingboek van Christina Fischer worden de belangrijkste
aroma’s van riesling in 3 grote groepen ingedeeld:
A. Aroma’s afkomstig van de gisting
Gistgeuren (logisch), eucalyptus, alcohol en ananas
B. Aroma’s door rijping
Honing, sinaasappelschil, petroleum (jawel! Er staat ook bij dat “dit aroma vaak
als petroleum wordt omschreven, maar eigenlijk vaak ook een andere soort aroma
is dat ermee in verband wordt gebracht”) en walnoten.
C. Aroma’s die gerelateerd zijn aan de bodem
Dit gaat heel breed. Grijze leisteen en groene appel – Gekleurde zandsteen en
abrikoos - Schepkalk en mango - …
Voor meer uitleg verwijs ik graag naar het Rieslingboek van Christina Fischer.
Voor mij het beste en meest toegankelijke boek dat de laatste jaren over
riesling is verschenen. Niet alleen in het Duits, nu ook in het Engels.
Als we een duidelijke conclusie kunnen stellen: petroleum is absoluut geen
“bodemaroma”, en geen expressie van de terroir in de brede zin. MAAR het is WEL
typisch riesling omdat alleen bij deze druif de stof TDN (die de petrolgeur
geeft) in hoge concentraties kan voorkomen.
3. Degenen met ervaring
Ik heb naar aanleiding van dit stukje enkele Rieslingproducenten gecontacteerd.
Mensen met jaren ervaring, domeinen die van vader op zoon (of dochter) zijn
overgegaan en enkelen met kelders waar nog Rieslings liggen van decennia oud.
AL* uit Baden
Een nieuwkomer in de Duitse Rieslingwereld, wiens vader een topdomein in Baden
bezit voor Riesling. Alexander staat op eigen benen en heeft als grootste
passie… Riesling!
Zijn mening:
Ik persoonlijk hou niet van petroleum in wijn. Je hebt dit het sterkst in wijnen
van ranken die warmer gelegen zijn, maar vooral van ranken waar de druiven veel
zonlicht opvangen. Ik pas zelf goed op om niet teveel bladeren weg te knippen
zodat de druiven beschermd zijn. Op termijn is een lichte vorm van petroleum
niet uit te sluiten, het hoort nu eenmaal bij riesling, maar je kan het wel zelf
beperken en/of uitstellen. Vooral van druiven op zeer steile hellingen zal je
snel petroleum in de wijn krijgen, omdat de zoninval zeer direct en hevig is.
Daarom ook dat te veel mensen die petroleum als een soort verouderde minerale
toon van leisteen beschouwen (zoals van de steile Moezelhellingen). Dat klopt
niet. Ik begon mijn loopbaan trouwens bij een bekend domein aan de Moezel en op
steile percelen waar de druiven veel zoncontact hadden, moesten we met een
kettingzaag een kop van de stokken afzagen zodat de ranken lager bij de grond
bleven om zo meer bescherming door de vegetatie van de ranken te hebben. Het
verschil in de wijn was nadien heel duidelijk merkbaar.
JG*uit Rheinhessen
Zonder veel tromgeroffel groeit dit domein jaar na jaar in aanzien. Zijn
Rieslings worden omschreven als “trinken, trinken, trinken”. Zwaardere bodems,
dus minder de minerale stijl.
Zijn mening:
JG belde me op en gaf heel duidelijk zijn mening: het is zoals met andere zaken
in wijn (bv. zuren), het zit erin en de één heeft het meer dan de ander. Het kan
heel miniem zijn, maar ook sterk aanwezig. En dan moet je terug gaan naar de
rijpingsomstandigheden in de wijngaard. Wij zitten wat warmer en oogsten
automatisch wat rijpere druiven, maar door heel zorgvuldig om te gaan met
ontbladeren, opbrengstbeperkingen en juiste tijdstip van oogst hebben we bij
onze gerijpte Riesling zoveel meer dan enkel die pétrolgeur. Maar in overdaad is
het absoluut storend. Ik heb stage gedaan in Australië en het was zaak de
Riesling eerder vroeg te oogsten. Experimenten om een “vendange tardive”-stijl
te maken waren echt niet goed: daar dreef inderdaad pétrol in het glas. Bij een
eenvoudige riesling wens ik fruit, speelsheid en vooral een jeugdig genot.
Wanneer die eenvoudige riesling rijpt, dan kan de pétrol de overhand nemen
zonder andere nuances. Dat is uiteraard niet de bedoeling. Bij grote Riesling
hou ik van het gerijpte, de rijkheid van verouderde aroma’s en wanneer daar een
vleugje pétrol bijzit: geen enkel probleem.
SW*uit de Pfalz
SW is één van de boegbeelden van de Duitse wijnvrouwen. Ze is zeer mondig, praat
(met kennis!) zonder moeite een heel mannelijk gezelschap onder tafel. Ze weet
wat wijn maken is en staat aan het roer van een eeuwenoud familiedomein dat
momenteel in de Duitse eredivisie meespeelt, vooral voor aromatische
druivenrassen. En bovendien zal ze nooit doekjes om iets winden. Haar antwoord
is er dan ook eentje in de stijl “typisch SW”:
Voor mij is een pétroltoon geen fout. Het is nu eenmaal iets wat bij riesling
hoort en uiteraard heb je het in meer of mindere mate. Also, entweder mag man
diesen Ton oder nicht!
Dat is, klaar en duidelijk die SW. Ze zei ook iets over de herkomst van de
pétroltoon, maar die is al eerder in dit stuk beschreven.
EC & PW* uit respectievelijk Mosel en Rheinhessen
Samen zijn ze één van Duitslands meest getalenteerde koppels. Hun wijnstijl is
wel duidelijk verschillend. EC zit op leisteen aan de Moezel en PW op kalk in
Rheinhessen. Enkele van de Rieslings van PW genieten haast cultstatus (Morstein
en Brunnenhauschen).
Hun mening: …nog even erop wachten…
*Voor degene die willen weten wie het zijn, laat gerust een mailtje naar
gerd@vinikusenlazarus.be. . Ik maak graag onderscheid tussen privé en zaak…
Tot slot: Riesling is zowat de rode draad doorheen mijn wijnbestaan. En daar
voel ik me héél goed bij. En telkens wanneer ik me voorneem om meer diversiteit
in mijn kelder te brengen, mislukt dit grandioos. Er blijft maar Riesling
bijkomen. En dan denk ik “ach, die druif is als divers genoeg, waar maal je om”.
Ik benader mijn kelderwijnen ook eerder emotioneel dan wetenschappelijk, en dat
geeft me veel voldoening. Ik ben geen wetenschapper, noch oenoloog, maar een
rieslingliefhebber pur sang. En dat heeft me al vele mooie momenten gegeven.
Zowel individueel als met anderen.
Enne… het echte Rieslinggenot heeft voor mij niets te maken met de (overigens
interessante) discussie over de voor- en tegenstanders van pétrol in riesling.
Wie zei ook al weer dat de waarheid ergens in het midden ligt? Nu, ook in dit
geval is het niet anders.
Met dank aan de wijnbouwers, het Rieslingboek van Christina Fischer, Rieslinggek
Lars Daniëls en de mensen van het Duitse Wijninstituut.
Gelezen mailtje van Wijnhuis Belvino te Baarlo:
Op zondag 22
mei vindt er tussen 14.00 en 17.00 uur weer een wijnproeverij met hapjes
plaats in de kapel van Kasteel de Berckt georganiseerd door Belvino. Er geldt
een korting van 10% op gekochte wijnen, met uitzondering van speciale
aanbiedingen. Indien gewenst worden de gekochte wijnen gratis thuisbezorgd.
Aanmelden voor deze proeverij kan via
info@belvino.nl
of telefonisch via 06-303 67 357, want zoals gebruikelijk geldt: VOL=VOL
Gelezen op www.wein-plus.de door Peter 12 april 2011
Veranderingen in de wijnwetgeving van Burgenland
Das Burgenland
ist mit 13.840 Hektar die zweitgrößte Weinbauregion Österreichs und gilt als die
wärmste. Speziell das nördliche Burgenland steht stark unter Einfluss des
kontinental-heißen pannonischen Klimas, hier werden viele der körperreichsten
Rotweine Österreichs gekeltert. Innerhalb des Bundeslandes gibt es nicht zu
unterschätzende Unterschiede, denn obwohl die beiden südlicheren Gebiete
Mittelburgenland und Südburgenland dem pannonischen Klima unterliegen, bringen
sie doch andere Weincharaktere hervor.
Der Weinbau im
Burgenland ist in geschichtlicher Hinsicht sowohl von langer Tradition als auch
von der jüngsten Zeit geprägt. Einerseits können Teile des Hügellandes auf eine
über tausendjährige, Teile des Mittel- und Südburgenlandes auf eine
mehrhundertjährige Weinbaugeschichte zurückblicken. Andererseits gab es vor noch
gut 50 Jahren im Gebiet Neusiedlersee (und nicht nur dort) sehr wenig Weinbau,
sondern hauptsächlich Rinder- und Gänseweiden. Hier die klassische Tradition mit
Ausbruch und kernigen Rotweinen, dort die neue Konkurrenz mit sich schnell
vergrößernden Flächen, die natürlich zur Innovation tendiert. Was woanders
vielleicht zu kleinen Kriegen geführt hätte, lief im Burgenland zwar auch nicht
immer friktions- und pannenfrei, aber letztendlich haben sich die „Neuen“ und
die „Alten“ rasch ergänzt, dann intensiv Erfahrungen ausgetauscht und sind so
schließlich zu einer nach innen und außen hin vielfältigen Einheit geworden.
Vier Gebiete
teilen sich den Weinbau im Bundesland, und es wäre nicht das Burgenland, gäbe es
nicht auch da eine Besonderheit: Die noch neue Leithaberg DAC ist
gebietsübergreifend und umfasst neben dem Neusiedlersee-Hügelland auch Teile des
Gebietes Neusiedlersee. Obwohl die DAC in diesen Grenzen sehr wohl logisch ist,
zeigt sie vor allem, dass man für Qualität und sinnvolle Einheit auch bereit
war, nicht unerhebliche Traditions- und Gedankenhürden zu überwinden. Dabei kann
sich das Gebiet Neusiedlersee ansonsten noch nicht so recht mit dem DAC-Gedanken
anfreunden. Vielleicht liegt das an der extremen Unterschiedlichkeit der hier
produzierten Weine, am Verständnis liegt es sicher nicht.
Nachdem in den
DAC-Richtlinien klare Bestimmungen nicht nur hinsichtlich der Sortenwahl,
sondern auch der Holzprägung verankert sind, müssen Weine aus nicht für die
jeweilige DAC vorgesehenen Sorten oder unerwünscht deutlichen Holzaromen unter
dem Namen der jeweiligen Sorte oder unter Phantasiebezeichnungen vermarktet
werden, ganz unabhängig, wie gut diese Weine tatsächlich sind. So ist die DAC
nicht dazu da, sich qualitativ von anderen Weinen abzuheben, sondern einen klar
definierten Geschmackstyp zu kennzeichnen.
Leithaberg DAC
Der Ostabhang des Leithagebirges mit seinen Kalk- und Schieferböden und
eingestreuten Granitinseln ist prädestiniert für komplexe Weißweine ebenso wie
für fest gewirkte, herbe und sehr mineralische Blaufränkisch. Um diese Bodentöne
nicht zu verwaschen, dürfen die Weine keine oder nur verhaltene Holzaromen
aufweisen.
Mittelburgenland
DAC
Auf den schwereren Lehmböden des Mittelburgenlandes gedeihen
Blaufränkischtrauben, aus denen Weine mit spezieller Fruchttiefe, Mineralität,
Spiel und Länge vinifiziert werden. Manche der Weinberge verfügen zudem über
mehr als 60 Jahre alte Rebstöcke, aus denen einige der besten Weine des Gebietes
vinifizier werden. Die DAC schreibt für die Klassik-Versionen eher klare, von
Holz kaum beeinflusste Weine vor, während die Reserven sehr wohl im kleinen
Holzfass ausgebaut sein und deutliche Holzaromen aufweisen dürfen.
Eisenberg DAC
Das Südburgenland unterscheidet sich von den nördlicheren Weinbaugebieten vor
allem durch höhere Niederschlagsmengen, dazu kommen die aus eisenhaltigem,
tonigem Lehm bestehenden Böden. Beides ergibt eine unverkennbare Charakteristik,
die sich in der Jugend fast hart und unnahbar, doch auf längere Sicht meist sehr
mineralisch und kühl zeigt. Auch hier sind wegen der prägnanten Bodentöne keine
oder nur schwach merkbare Holznoten erlaubt.
Fehlt noch das
Weinbaugebiet Neusiedlersee, das sich von der Enklave der DAC Leithaberg
abgesehen bislang nicht am DAC-System beteiligt. Die Böden sind teils sandig,
aber auch etwas schottrig und in den Spitzenlagen kalkig mit Verwitterungsböden.
Gols als größte Weinbaugemeinde Österreichs ist, was die Dichte der
Spitzenweinbauern anlangt, eine Sache für sich, doch auch außerhalb von Gols
sind etliche erstklassige Weinbauern zu Hause, die das Image des Gebietes
nachhaltig prägen. Schwere Rotweine, mineralisch und nachhaltig, sowie
großartige Süßweine, die die internationale Weinwelt beeindrucken, machen den
sogenannten Seewinkel aus.
Karl Bajano
Gelezen door Peter
17 maart 2011 directmail van Corbet in de Pfalz.
Presentatie van
jaargang 2010 met het motto: "Klein aber fein" op zondag 1 mei 2011 bij Corbet
in Diedesfeld van 10.00 tot 19.00 uur. Alle 2010 jaargang wijnen en sekte kunnen
gratis geproefd worden. Wit en rosé
zijn vanaf 2010 in flessen met schroefdop. De 2009 rosé,
sauvignon blanc en riesling kabinett van Corbet zijn door wijnexpert Natalie
Lumpp van het Duitse weekblad Brigitte aanbevolen als "Spitzenweine ohne Ende".
Gelezen door Peter
in NRC, zaterdag 12 maart 2011. Artikel "Wijnbedrog" door Bart Oomes.
"Dus toch?"
Wijnwetenschappelijk is de sauvignon blanc de meest onderzochte druif ter
wereld, waardoor bekend is dat 'the rebel in the world of whites' zijn
kont-tegen-de-kribkarakter te danken heeft aan methoxypyrazinen.
Een etherische olie in de schil die zorgt voor de karakteristieke en gewilde
geur en smaak van groene paprika en pas gemaaid gras.
Deze
methoxypyrazinen toevoegen mag overigens niet. Maar een aantal jaren geleden had
een tweetal wijnmakers in Zuid-Afrika daar geen boodschap aan. Zij pepten hun
anders waarschijnlijk wat weeë
witte wijn flink op. Vermoedelijk had niemand het bedrog opgemerkt als deze
sauvignon blanc niet in de prijzen was gevallen.
Ook in de
categorie collector's items wordt druk gefraudeerd. Vooral in de nieuwe
nouveaurichemarkt China staat de deur wagenwijd open voor oplichters. In de dure
restaurants moeten de sommeliers na het uitschenken tegenwoordig de lege flessen
stukgooien, omdat deze anders hergebruikt worden. Kort geleden werd er voor een
lege fles Lafite-Rothschild 1982 omgerekend duizend euro betaald. Vullen met
goedkope wijn loont. Immers, met een going price bij Sotheby's van 9.400
euro lijkt een 'aanbieding' van 3.700 euro 'vanuit de kofferbak' een koopje.
De Weinplus site
beschrijft methoxypyrazinen als volgt:
Methoxypyrazinen
Gruppe von ätherischen Ölen, die sich durch einen erdigen Geruch und Geschmack
nach Paprika, Gras oder Stachelbeeren äußern. Sie sind in vielen Pflanzen
enthalten und tragen zum Beispiel auch für das erbsige Aroma von rohem Kaffee
bei. Es gibt davon verschiedene Derivate wie zum Beispiel IBMP
(2-Isobutyl-3-Methoxypyrazin) und IPMP (2-Isopropyl-3-Methoxypyrazin). IBMP
zählt zu den geruchsintensivsten
Aromastoffen im Wein, die Geruchsschwelle im Rotwein liegt bei nur fast
unglaublichen 10 bis 15 Milliardstelgramm per Liter. Dieser Stoff ist für das
Paprikaaroma verantwortlich (siehe dazu auch unter
pfeffrig). IPMP hat ein erdigeres Aroma und erinnert an gekochten Spargel.
Bei der Weinrebe kommen Pyrazine vor allem in den Beerenschalen und Blättern von
Bacchus, Cabernet Franc, Cabernet Sauvignon, Merlot, Sauvignon Blanc, Scheurebe
und Sémillon vor. Der Anteil ist in kühleren Gebieten sowie in unreifen Trauben
höher, er sinkt dann mit zunehmender Reife ab. Er kann auch durch bei der
Weinlese in die Trauben gelangte Weinblätter verstärkt werden. Dies kann
besonders bei maschinellen Ernten passieren. Der Geschmacks- und Geruchseindruck
wird zumeist mit dem Begriff
grasig (auch krautig) beschrieben. Pyrazin-Aromen sind auch das typische
Merkmal einiger
Bukettsorten.
Peter
zondag 13 maart 2011.
2011 januari 16
Proeverij Loire door Will Gerritsen
Val de Loire omvat de Franse wijngebieden langs de rivier de Loire, van de
Muscadet bij Nantes aan de Atlantische kust tot Sancerre en Pouilly-Fumé net ten
zuidoosten van de stad Orleans in Noord-Centraal Frankrijk. Daartussen bevinden
zich de overige regio's, Anjou, Saumur, Bourgueil, Chinon en Vouvray.
De
Loire-vallei volgt de rivier naar zijn oorsprong in de Cevennen, maar de meeste
wijnproductie vindt plaats in de genoemde regio's. Het gebied omvat 87
appellaties onder de Appellation d'origine contrôlee (AOC), Vin de qualite
superieure delimite (VDQS) en Vin de pays.
Witte wijn zet de toon, met de chenin blanc, sauvignon blanc en melon de
bourgogne, maar daarnaast zijn er ook rode wijnen (met name rond de Chinon) uit
cabernet franc. Daarnaast worden er ook rosés, mousserende en dessertwijnen
geproduceerd. De Loire is de derde grootste producent van mousserende wijn in
Frankrijk.
Loire wijnen worden getypeerd door fruit met frisse, knisperende smaken, vooral
in hun jeugd.
In
de Loire-vallei wordt als sinds de 1e eeuw wijn geproduceerd; daar duiden
vondsten van Romeinse amfora's op. In de Middeleeuwen waren Loire-wijnen de
best gewaardeerde wijnen in Engeland en Frankrijk, zelfs meer dan Bordeaux.
De
Romeinen plantten de eerste wijngaarden in de Loire-vallei bij hun verovering
van Gallië in de 1e eeuw na Chr.
De
wijnbouw bloeide in de 5e eeuw, weten we uit een publicatie van dichter Sidonius
Apollinaris. In de 11e eeuw werden de wijnen van Sancerre in heel Europa geroemd
vanwege hun kwaliteit.
De
Loire heeft als rivier een significant effect op het klimaat van de regio en
voegt wat extra graden toe aan de temperatuur waardoor de groeiomstandigheden
in dit noordelijke gebied aanzienlijk verbeteren.
De
dalen van een aantal zijrivieren zijn eveneens rijk beplant met wijnstokken.
Het gebied heeft een landklimaat dat beïnvloed wordt door de Loire en de
Atlantische oceaan. Het klimaat kan in de lente winterkoud zijn met vorst die
een potentieel gevaar vormt voor de wijnstokken. Tijdens de oogst kan het
makkelijk regenen, maar dit draagt juist ook weer bij aan de ontwikkeling van
Botriytis dessertwijnen.
Kort:
4e
grootste wijngaard van Frankrijk qua oppervlakte
70.000 hectare, verspreid over 13 departementen
63
Appellations d'Origine Contrôlee
400 miljoen flessen
7000 wijnbouwers
100 wijnhandelaren
24
wijncoöperaties
De
kwaliteit van de wijn en jaargang zijn sterk onderhevig aan het wispelturige
klimaat, meer nog dan in andere Franse wijngebieden. De meest manifeste dreiging
is dat het koele klimaat de rijping van de druiven en daarmee de ontwikkeling
van de suikers afremt, de suikers die nodig zijn om de natuurlijke hoge
zuurgraad van de druiven te pareren. In koele jaren zijn de wijnen van de
sauvignon blanc bleker, minder fruitig en hebben ze een meer uitgesproken
minerale toets. De cabernet-francwijnen zijn ook lichter in kleur met meer
plantaardige of onkruid-achtige aroma's. In rijpere Loire-wijnen zal de cabernet
franc aroma's van frambozen en potloodslijpsel ontwikkelen.
De
wijngaarden kennen een hoge plantdichtheid met een gemiddelde van 4000-5000
stokken per hectare. Sommige wijngaarden van Sancerre tellen 10.000 stokken per
hectare. Veel wijnstokken concurreren om dezelfde beperkte middelen in de bodem
waardoor buitensporige rendementen van sommige soorten als Chenin Blanc worden
verlaagd. Tegenwoordig probeert men oa door snoeien de rendementen te beperken.
Wijnmakers in de Loire vermijden over het algemeen houtopvoeding en
malolactische gisting. Maar sommige wijnmakers zijn begonnen te experimenteren
met beide. Chaptalisatie is toegestaan. Bij het maken van rode wijn worden de
druiven extra lang in de week gelegd om meer kleur en tannine in de wijn te
krijgen. Temperatuurregeling bij de vergisting is eveneens belangrijk. Soms
vergt het koude herfstweer dat de most moet worden verhit voor volledige
vergisting.
1.
Les Grands Presbytères 2009 Muscadet de Sèvre et Maine
7,45 euro Sauter
100% Melon de Bourgogne; deze druif met een vrij slechte smaakreputatie komt
inderdaad uit de Bourgogne en werd in de Middeleeuwen naar de Anjou gebracht: in
de 17e eeuw werd deze druif die in de Bourgogne verboden was, massaal in de
huidige appellation Muscadet aangeplant ter vervanging van een door de vorst
praktisch uitgeroeide blauwe druivensoort, hiertoe aangespoord door Hollandse
kooplieden.
Hugh Johnson beschrijft de muscadet als een “populaire, voordelige, vaak
heerlijke strakdroge witte wijn uit de buurt van Nantes. Mag nooit scherp zijn,
maar altijd verfrissend. Uitstekend bij vis en zeevruchten en gemengde
Italiaanse antipasti.” Wijnschrijver Oz Clarke heeft minder mooie woorden over
voor Muscadet: “saai neutraal”. De Muscadets die sur lie zijn gegist, noemt hij
“interessant neutraal”. Robert Joseph noemt de sur lie variant “fris,
sprankelend en met een gistachtige volheid.”
Domaine des Grands Presbytères
is in handen van Nelly Marzelleau-Couprie, een van de weinige vrouwelijke
wijnmakers in dit gebied. Het domein is 21 hectare groot en word zeer efficiënt
geleid door deze talentvolle wijnmaakster. Zuid-oost georiënteerde hellingen met
een bodemsamenstelling van 'orthogneis', gekraakt mineraalrijk rotsgesteente
waar doorheen de wijnstokwortels zich een weg hebben gebaand en is gelegen
tussen de Loire-zijrivieren Sèvre et Maine.
Vinificatie
Mechanisch geoogste druiven worden direct geperst bij binnenkomst en koel
vergist op roestvrijstaal. In de wintermaanden rijpt de wijn op z’n fijne
gistsporen. Botteling in het voorjaar.
Kleur
Fonkelend platina met een olijfgroene glans.
Neus
Heerlijk florale en blad-frisse expressie in de stijl van de Apremont en de
Picpoul de Pinet. Verkwikkend; de oceaan is niet ver weg met lichte tonen van
schaaldieren en zeewier.
Franse wijnblog Passion Vin: “De kleur is diep geel. De neus is intens en
expressief met tonen van citrus, gedroogd fruit en een aangename, maar vreemde
toets van zoethout (zoals snoep, Haribo drop), zeer aangename neus. Botertje,
mousse. ... gedomineerd door exotische vruchten en een merkbare bitterheid van
start tot finish ..Jolly good! Ik weet niet wat hij kost, maar deze fles doet
Muscadet alle eer aan.“ Bien+
Smaak
Heerlijk vloeiende aanzet en een satijnen textuur. Elegant maar buitengewoon
smaakintensief. Milde koolzuurpresentie, smaakvolle zuren en een niet waar te
nemen alcoholpresentie. Verfijnde ziltheid en toch uitgesproken dorstlessend,
mondschonend, eetlust opwekkend.
Op
dronk vanaf: 2010
Inzetbaar tot: 2011
Serveertemperatuur: 10-12°
Culinair profiel Salade, Vis,-zacht
Menu suggestie
Meer dan aanbevelenswaardige lunchwijn en een absoluut perfecte begeleider van
schelpvruchten (mosselen, diepe oesters en venusschelpen) in combinatie met
krokante salades, maar ook gefrituurde vis en inktvis. Zeer geschikt als
aperitief met een gezonde eetlust als direct effect.
2.
Vin de Pays du Val de Loire 2009 Petit Bourgeois Sauvignon
8,55 euro
Domaine H. Bourgeois
Sauvignon blanc Vojacek
glas niet leegdrinken, want vergelijken met de volgende wijn
SB
is een van de belangrijkste druivensoorten van de Loire. Tussen 1000-1500 werden
deze stokken vanuit Bordeaux aangeplant en op grote schaal vanaf de 16e eeuw, in
de gebieden die nog altijd hierom bekend staan. Pas in de 19e eeuw werd het de
belangrijkste druif, toen de veel rendabelere chasselas na de phyloxera-ramp uit
de gratie raakte.
De
familie Bourgeois maakt in Sancerre al tien generaties lang wijn. Het domein
ligt in het bekende dorp Chavignol befaamd om zijn wijn (van zonovergoten
hellingen) en de geitenkaas, de "Crottin de Chavignol".
In
1950 omvatte het landgoed 2 ha wijnstokken. De zonen hebben het domein
uitgebreid tot 65 hectare, wijngaarden gelegen tussen de hellingen van Sancerre
en Pouilly Fumé. Het huis brengt een Menetou Salon, een Quincy, zowel PF als
Sancerre, de laatste behalve in wit ook nog in rood (pinot noir) en een rosé.
Toch is deze instapwijn een Vin de Pays, omdat hij de druiven bij verschillende
boeren in
de
regio inkoopt. Petit Bourgeois is gevinifieerd in stalen tanks onder
temperatuurcontrole en heeft daarna 3 maanden "sur lie" gelegen. Deze wijn is
volgens Vojacek ieder
jaar van zeer goede kwaliteit, zintuigprikkelend, verkwikkend en aromatisch.
Herkomst/Appellatie Vin de Pays du Val de Loire
Bewaartermijnen 2009-2011
Serveertemperatuur 10-12°C
“Lichtgeel met een zweem groen, sappig, opwekkend,
met zwarte bessen, kruisbes, bloemen, fruit (citrus,
ananas) en een goede minerale ondertoon in de neus.
In
de mond voornamelijk frisse en levendige accenten
met voldoende sap, fruit en een goed droog einde.
Fris serveren als aperitief, bij vele visgerechten,
schaaldieren, fruits de mer en verschillende wit
vleesgerechten.”
Referentie
Proefschrift
mei/juni 2009 'Expressieve
geur van sauvignon blanc, stuivend, allesoverheersend,
zeer mooi rijp fruit in geur en smaak, schoon met
aanwezige hint van citrus, p/k goed, prachtige huiswijn,
voorgerecht.'21ste Proefschrift
Wijnconcours Winnaar Goud categorie
slijterij/wijnspeciaalzaak
tussen € 7,51 en € 10,00, dat gold althans voor de 2008
3. Sauvignon 2007 "Petit Clos" Marlborough
10,75 euro
Clos Henri Vineyard
Sauvignon blanc Vojacek
Clos Henri is het wijndomein in Marlborough (Nieuw-Zeeland) van de
familie Bourgeois. Één van de redenen die de familie
Bourgeois twintig jaar geleden naar Marlborough heeft gebracht, is de
uitstekende kwaliteit van de bodem, gekenmerkt door zuiverheid en
natuurlijkheid. Ze maken er drie witte wijnen: de clos Henri, afkomstig oude
keiachtige bodems, de Bel Echo op een steenbodem,
terwijl de Petit Clos van jonge wijnstokken afkomstig is. Doel is om
techniek en wijnbouw uit zowel nieuwe wereld als Frankrijk te combineren.
De
bodemkenmerken komen het meest van pas voor de sauvignon blanc en pinot noir.
Het landgoed bestaat uit een heuvel site van rijke en zware kleigrond en een
vlakte verdeeld in een zanderige klei en stenige bodem.
De
96 hectare grote wijngaard kent een hoge plantdichtheid, van twee tot drie maal
de gemiddelde plantdichtheid van Marlborough. Zonder de concurrentie tussen de
wijnstokken, zonder het creëren van stress, zouden de stokken de neiging hebben
om te veel bladeren en vruchten voort te brengen.
Bewaartermijnen Nu-2011
Serveertemperatuur 11 à 13°C
Druif Sauvignon Blanc
Gegist in rvs tanks sur lie van 4 – 6 maanden
Bob Campbell (Master of Wine): “Rokerige, mineraal, kruisbes en groene paprika
met zachte zuren en een drogende afdronk. Frisse, mooie en makkelijke wijn met
een goede zuiverheid, maar bescheiden concentratie.”
4.
Sancerre, 2009, Le Pierrier de la Chapelle,
prijs 20,55 euro
Domaine Bailly-Reverdy et fils
Dielen
Het oude stadje Sancerre ligt op een hoge rotsachtige heuvel en kijkt neer op de
lager gelegen wijngaarden van deze aoc, in totaal 2600 ha. Eeuwenlang stond
Sancerre bekend om zijn rode wijn, die nog ooit door Hendrik IV is geprezen
wegens zijn vredestichtende eigenschappen. Witte Sancerre werd voor het eerst
genoemd in 1816: de karakterloze chasselasdruif was de basis. Na de
phyloxra-ramp deed de sb zijn intrede, omdat hij beter op de Amerikaanse
onderstam gedijde dan de andere soorten zoals de gamay. Overigens is ook de
pinot noir binnen de appellation toegestaan.
De
stad ligt op een uitloper van kalk die zich van de White Cliffs van Dover naar
de Champagne en Chablis uitstrekt. Een reeks van kleine valleien doorsnijden het
krijt, elk met hun eigen bodem en microklimaat en terroir. Je hebt een
vuurstenen variant die mineraalrijke wijnen opleveren met een lange levensduur;
daarnaast een variant uit een bodem van mergel en grind met fruitige,
evenwichtige wijnen en de kalkachtige 'Terres Blanches' (witte ondergrond) met
zware wijnen.
Hoewel in het gebied de beste sb-wijnen van de wereld worden gemaakt, is er ook
veel Sancerre-bocht op de markt: boeren bezondigen zich aan overproductie of een
te vroege pluk waardoor de wijnen onrijp en dun zijn. Jancis Robinson vergeleek
de kwaliteit van veel Sanceres met die van Touraine.
Sancerre wordt vaak vergeleken met naburige Pouilly-Fumé, dat ook
gespecialiseerd is in 100% Sauvignon blanc wijnen. Er zijn weliswaar enkele
verschillen, maar alleen zeer ervaren proevers zouden de verschillen in een
blinde proeverij kunnen onderscheiden.
In
het algemeen neigt Sancerre naar een krachtiger body met meer uitgesproken
aroma's, terwijl de Pouilly-Fumé meer geparfumeerd is. Beide wijnen hebben van
nature een hoge zuurgraad en kennen een toets van vuursteen, citrusvruchten en
specerijen.
In
vergelijking met sauvignon blancs geproduceerd over de hele wereld is volgens
Master of Wine Mary Ewing-Mulligan de Sancerre minder kruidachtig en grazig dan
Sauvignon Blancs uit Nieuw-Zeeland en dergelijke. Vergeleken met Sauvignon blanc
uit Bordeaux, die vaak wordt vermengd met Semillon ,heeft Sancerre meer
concentratie met een meer pikante zuurgraad. Vergeleken met de Nieuwe Wereld
kent Sancerre meer assertieve en minerale aroma's.
Proefnotitie van oud sommelier Richard die de wijnblog Wine Rant vult:
“Sancerre Le Perrier de la Chapelle Domaine Bailly Reverdy-et Fils 2008
Sancerre is een beetje een mijnenveld en was in mijn tijd als sommelier
afschrikwekkend. Er waren te veel saaie flessen en te vaak waren ze te duur.
Producenten zijn verwend. AOC Sancerre kent € 5 per liter toeslag alleen al voor
de naam. Bulk-inkopers pikken dit, maar het aantal kleinere, meer eigenzinnige
producenten krimpt. Hun wijnen worden steeds duurder. Ik was ook, om eerlijk te
zijn, ziek van Sauvignon Blanc.”
Toch proefde Richard deze wijn.
“KLEUR Zilverkleurig met een rand van goud en bleke honing.
GEUR Subtiele grassigheid in de neus, met verse citroenschil en een hint
van kamperfoelie. Misschien zelfs een vleugje vlezige witte steenvruchten.
SMAAK Mooi helder op het gehemelte. Zuurgraad zowel de citroen en wit
fruit, een aangrijpend minerale afdronk. Grassig, geen kattenpis- of
kruisbes-onzin maar goede heldere, verfrissende Sancerre. Misschien bij een
goede geitenkaas met notenolie dressing. Fantastische zomerwijn.”
Over de producent is weinig tot niets te achterhalen: hij wordt tot de betere
wijnmakers in het gebied gerekend en is gevestigd in Bué. Er is een interview in
een schoolkrant met de zoon die wijnbouw in Montpellier studeert, maar daar word
je niet veel wijzer van.
5.
Pur Sang, Domaine Didier Dagueneau 2008 Pouilly-Fumé,
prijs 99 euro METEEN OPENEN EN OP 15 GRADEN SERVEREN
Dielen
De
zacht glooiende wijngaarden van de Pouilly-Fumé liggen aan de oostoever van de
Loire en zijn vrijwel uitsluitend met de sb beplant. Ook hier werd net als in de
Sancerre deze druif pas eind 19e eeuw aangeplant als reactie op het
phyloxera-drama. De veel geroemde rokerige smaak van de PF is alleen te vinden
in wijnen afkomstig van de vuursteenbodems.
Volgens velen was Didier Dagueneau de grootste PF-maker
Didier Dagueneau (1956 - 2008) was een iconische Pouilly-Fumé wijnmaker die
bekend stond om zijn krachtige Sauvignon Blancs en bigger-than-life
persoonlijkheid. Een cultus ontstond om zijn Sauvignon Blanc wijnen. Hij
verongelukte op 17 september 2008 toen hij bij het opstijgen met zijn ultralight
vliegtuig crashte. Twee weken daarvoor had zijn zoon Benjamin het domein
overgenomen.
Zijn wijndomein van 27 hectare ligt in Saint-Andelain. Hij wilde "de beste
Sauvignon Blanc ter wereld" maken en creëerde verscheidene cuvées, waaronder de
Buisson-Renard, Pur Sang (Frans voor "volbloed") en Silex ("vuursteen").
Enigszins ongebruikelijk voor de appellatie en druivensoort is dat zijn wijnen
voor opslag zijn bedoeld. Ook is er sprake van een duidelijke invloed van
eikenhout.
Als ex-motorcoureur zonder een wijnopleiding botste Dagueneau met andere
wijnbouwers over de "typicité" van PF-wijn. Niettemin kon de man die in zijn
woonplaats voor dorpsgek werd aangezien de hoogste prijzen vragen voor zijn
wijn.
Zijn wijngaardpraktijk bestond uit een combinatie van de strenge selectie bij de
oogst(extreem lage opbrengsten, met de hand geoogst in verschillende rondgangen)
met ongewone praktijken zoals het gebruik van paarden om de grond van de
wijngaarden te ploegen.
Didier Dagueneau zette met zijn indringend zuivere wijnen een nieuwe standaard
van uitmuntendheid voor Pouilly-Fume. Hij debuteerde in 1982 met minder dan 3
hectare en produceerde uiteindelijk jaarlijks ongeveer 7.000 dozen Sauvignon
Blanc. Zijn naam werd synoniem voor hoge kwaliteit, rijk gelaagde en intens
mineralige Sauvignon Blancs die dramatisch afweek van vele wijnen in de
appellation.
Van de 46 Dagueneau wijnen beoordeeld door Wine Spectator kregen 31 meer dan 90
punten, met negen van die wijnen een klassieke rating (95 punten of beter), met
inbegrip van zijn Pouilly-Fume Pur Sang 2005 (97) en Pouilly-Fume Silex 2005
(96).
"Ik denk dat Sauvignon een van de meest complexe en subtiele druiven is," zei
hij eens. "Maar het is heel moeilijk die complexiteit eruit te halen."
Zijn oudste zoon Benjamin en dochter Charlotte werkten afgelopen jaren al samen
met hun vader op het domaine.
Pur Sang
is
ongetwijfeld de meest populaire cuvee van Dagueneau. De wijn komt grotendeels
van een wijngaard met een bodem van dieper gelegen klei met kalksteen plus nog
enkele kleinere percelen. Er zit vrijwel geen vuursteen in de bodem. De most is
op vat gegist, in 450 en 600 liter vaten. Hierbij zijn ook enkele van de
beroemde Dagueneau sigaarvormige vaten gebruikt.
De
Amerikaanse wijnschrijver Peter Liem bezocht Benjamin in februari 2009 en
proefde de 2008 Pur Sang van het vat. “Benjamin zegt dat de 2008s op de 2007s
lijken, maar er waren enkele problemen tijdens het groeiseizoen, met name door
hagel aan het einde van de bloei, en twee wijnen, de Buisson Renard en Silex,
ondergingen hierdoor een karakterverandering aan het einde van de bloei. ... Pur
Sang, op slechts 12 graden, is volkomen diep in zijn expressie, precisie en pure
klasse: dit is mijn favoriet van Dagueneau's 2008.”
De
2007 kreeg 93 ptn van de Wine Spectator
6. Savennières Roche-aux-Moines 2008 15,65
euro
Domaine aux Moines DECANTEREN
Chen bl Vojacek
Savennières is al sinds de 18e eeuw een veel gedronken zoete witte wijn. Het is
nu een van de bijzonderste droge witte wijnen. Het is ook een van de beste
voorbeelden van het vermogen van ch.bl-wijnen om tegelijk te rijpen en zeer zuur
te worden. De wijngaarden strekken zich van de Loire uit tot Rochefort,
zuidelijk van Angers. De wijnen zijn rijk aan mineralen dankzij een vulkanische
aardlaag in de bodem. De concentratie is te danken aan de lage opbrengsten van
deze aoc. Het smaakkarakter wordt bepaald door de vreemde combine van honing met
zure appels. Eigenlijk moeten deze wijnen zeker vijf jaar rijpen.
'Un
grand vin au feminin pluriel'. Dat is het motto van dit
domaine, al 10 jaar lang geleid door moeder en dochter
Monique en Tessa Laroche. Maman Monique zit al 30
jaar op het domaine, dus ervaring en traditie spelen een
grote rol. Het terroir bepaalt de wijn, niet de modetrends
zoals maceratie, malo-lactische gisting en nieuw hout.
Herkomst/Appellatie Savenièrres
Bewaartermijnen Nu-2025+
Serveertemperatuur 12°C, decanteren!
Druif Chenin Blanc
Goudgeel van kleur, de typische combinatie van honing
en
mineraliteit in de neus. Een duidelijk droge structuur,
maar met rondeur en rijkdom in de mond. Enorm
bewaarpotentieel.
Als aperitief, foie gras, asperges, wit vlees, vis met beurre
blanc
Referentie(s) Revue du Vin de France November 2010;
15,5/20 Proefschrift 3, 2010; GeselecteerdWijn van het jaar 2010 Proefschrift
Wijnconcours De Grote Hamersma; 8,5/10
7. Chinon 2007 Clos des Marronniers
13,95 euro
Domaine du Roncée (Baudry-Dutour)
cab fr Vojacek 14 à 16 graden!
De
wijnen die vroeger in Chinon werden gemaakt, waren vaak groen en schraal en
kenden een boers karakter. Tegenwoordig worden in dit gebied de beste CF-wijnen
ter wereld geproduceerd. De technieken worden steeds beter en de CF-druif die
maar moeilijk wil rijpen, verdwijnt langzamerhand uit het beeld. Hugh Johnson
raadt aan de CF-wijnen uit Chinon jong en koel te drinken.
Het bedrijf wordt geleid door Christophe Baudry en Jean-Martin Dutour en geldt
een van de besten in deze aoc. Baudry is de zesde generatie van een
wijnbouwfamilie. In 1990 nam hij het bedrijf van zijn ouders en doet hij nu de
verkoop. Behalve wijnboer is hij overigens ook gekozen burgemeester van
Cravant-les-Coteaux, het grootste dorp van de CHINON appellatie.
Dutour verhuisde in 1993 naar de Chinon na het behalen van zijn Viti-oenoloog
diploma van Montpellier, de eerste 'Grande Ecole' voor de wijnbouw. Hij paste,
'vers' van school, nieuwe technieken in de wijngaard toe, zoals het zaaien van
gras tussen de stokken.
Het tweetal runt vier domeinen.
Deze wijn komt van Domaine du Roncée in Panzoult. Jean-Martin Dutour nam het in
1993 over.
CLOS DES Marronniers vertegenwoordigt 10 hectare van Domaine du Roncee, en wordt
gekenmerkt door de homogeniteit van de kiezelhoudende kleibodems van de oude
terrassen van de Vienne.
Na
handmatige oogst worden de
druiven (25 jaar oude stokken) volledig ontsteeld. Na de
malolactische gisting wordt 2/3 voor 12 maanden op eikenhout opgevoed, deels
gerijpt in 2-tegen-5-jaar oude vaten. De rest rijpt in cuves. Clos des
Marronniers is stevig, met tonen van bosvruchten,
truffels en subtiele houtinvloed.
Oogstjaar 2007, topjaar
Bewaartermijnen Nu-2015
Serveertemperatuur 14 à 16°C
Paarsrood. Aroma's van bosvruchten, mos en truffel.
Subtiele houtinvloeden. Volle, doch soepele en
aangename structuur, die in de loop van 5 à 10 jaar nog
gaat verbeteren.
Bij gevogelte, blank vlees, jonge en gerijpte geitenkazen.
Referentie(s) Proefschrift maart 2008; 8-/10
Concours Liger; zilveren medaille
Guide Hachette 2010; Bettane & Desseauve; 15/20
Revue de Vins de France 2010; 14/20
8. Saumur 2006
15,95 euro Domaine Guiberteau
cab fr Vojacek 14-17 graden!
In
Saumur, de 'parel van de Anjou', worden rode, witte (mousserende) en rosés
gemaakt. De kalk- en tufsteenhoudende wijngaarden ten zuiden van het stadje
Saumur zijn beplant met CF en ook CS. Van deze druiven worden
Beaujolais-getypeerde wijnen gemaakt die zelden buiten Frankrijk worden
gedronken. Oostelijk van Saumur liggen de wijngaarden van de aoc
Saumur-Champigny waar van CF de beste rode wijnen van de Loire worden gemaakt.
Helaas zien we ook hier vaak variabele kwaliteiten.
Overigens komen uit Saumur goede mousserende wijnen, die volgens kenners de
concurrentie met champagne goed aankunnen, al hebben ze door de CB eerder een
appel- en nootachtige aroma en smaak.
Het domein Guiberteau bevindt zich zo'n 12 km ten zuiden van
Saumur. De wijngaarden strekken zich uit over Montreuil-Bellay en hoofdzakelijk
Breze. Laag
rendement (40 hl/ha), vinificatie in beton, 100% ontsteeld,
en
opvoeding op 2 - 3 jaar eikenhouten vaten zijn o.a de
ingrediënten van deze wijn. Biologische cultuur!
Guiberteau geldt als topdomein in deze regio.
Oogstjaar 2006
Herkomst/Appellatie Saumur
Bewaartermijnen Nu-2015
Serveertemperatuur 14 à 17°C
Druif Cabernet Franc (45 - 60 jaar)
In
de geur lekker boers, leer en mint. In de
mond vooral bramen en goede rijpe tannines. Is
opvallend goed in balans met veel frisheid en een
natuurlijke impressie.
Stevig vlees met alle soorten paddestoelen, Garbure
d'hiver au confit (varkensschouder in rode wijn), wild-zwijnskoteletten.
Proefschrift April/mei 2010; cabernet franc,
ontwikkelde geur en smaakaroma's, mooi gerijpt fruit,
goede spanning, versmolten tannines, hout is goed
opgenomen. (p/k goed, medium body,
hoofdgerecht rood vlees
Blogger Wicker Parker: “Een steek van kruiden, een beetje zwarte olijven, noten,
mooie zuren en een goede aardsheid. Het was een geweldige metgezel met mijn
groene papaya salade".
9. Domaine de Nerleux 2008 Les Loups Noirs Saumur Champigny a.c
17,90 euro
Cabernet-Franc Sauter
DECANTEREN!
Saumur-Champigny is een populaire AC die negen gemeenten omvat. Volgens Hugh
Johnson levert dit gebied een kwaliteits-CF, volgens Ozze Clarke komen uit dit
gebied de beste rode wijn van Saumur. In warme jaren kan de wijn voortreffelijk
zijn, met een indringende geur van zwarte bessen en frambozen die de aardse
afdronk makkelijk de baas blijft. Hij is jong al lekker, maar kan makkelijk tot
tien jaar rijpen.
“De familie Neau is sedert drie generaties intensief bezig met de cabernet-franc
en brengt drie varianten op basis van de CF. Voor wie de druif tot in de
essentie wenst te ontdekken is er de topcuvée les loups noirs 2008!”
Het Domein omvat 45 hectare wijngaarden beplant met cabernet franc, chenin blanc
en 1 hectare chardonnay druiven. Hun gemiddelde leeftijd is 25 jaar oud, de
oudste dateert uit 1933.
Bodem
De
beroemde Tuffeau/tufsteen, de kalkhoudende, zachte rots vormt de basis van de
bodemsamenstelling voor dit domein en voor een belangrijk gedeelte van de Loire.
In de winter absorbeert de bodem overtollig water om dit spaarzaam terug te
geven tijdens de zomer. De wijngaarden zijn op zachte, west-zuid-georienteerde
hellingen gelegen.
De
wijnbouwer eerbiedigt de regels van duurzame wijnbouw.
Vinificatie
Handmatige oogst waarna een klassieke temperatuur gecontroleerde vinificatie
volgt met een rijping van 18 maanden op eikenhouten vaten.
Neus
Vitale, hoogwaardige houtpresentie zonder excès en goed passend binnen de
geambieerde grand cru benadering. Fijne roostertonen, houtteer. Zwarte vruchten.
De kenmerkende, maar in dit geval optimaal rijpe Cabernet-Franc-tonen breken
door (Kirsch). Hier is een complex boeket in aantocht.
Smaak
Versmolten aanzet en een hechte, zachte en bijna fluwelen textuur. Het tactiele
mondcontact van de grote wijn. Serieus gestructureerde, vitale en vrij klassieke
materie met een krachtig en hoogwaardig tannine profiel. Royale, smaak- en
contrastrijke finale met een forse lengte. Frappant contrast van zoete rijpheid
en stevige tannines.
Op
dronk vanaf: 2010
Inzetbaar tot: 2022
Serveertemperatuur: 18°
Diner- en wildwijn met een pittig en alles behalve internationaal of
uitwisselbaar karakter. Te combineren met wilde duif, in z�n
geheel rosé gegaarde kalfsnier, maar ook een gerijpte, dooraderde T-bone.
Volgens de website van het bedrijf gaat deze wijn ook goed samen met
chocoladegebak.
SAUMUR CHAMPIGNY "Les Loups Noirs" 2008 :
- Médaille d'Or au Concours du Syndicat des Vins de Saumur (Mai 2010)
- Sélectionné dans le Guide Gilbert & Gaillard 2012 (92/100)
- Sélectionné dans Cuisine et Vins de France (21/11/2010)
10. Vouvray Moëlleux 1er Trie 1996 Le Mont
49,95 euro
Domaine Huet Chen bl dessertwijn
Vojacek
Met de stichting van het klooster van Marmoutier door
Sint Maarten in het jaar 372, begint ook de
geschiedenis van de wijnbouw in de Vouvray.
Vouvray en zijn chenin blanc is als de Mosel en zijn riesling. Ze maken er
droge, zoete en mousserende wijnen, even beroerd en even superieur als de
Duitsers. Je hebt agressieve wijnen die stijf staan van de sulfieten, maar ook
oude en fantastische dessertwijnen. Hollandse kooplieden vermengden van de 15e
tot en met de 19e eeuw Vouvray met wijnen uit andere gebieden. In de jaren 60 en
70 werden Vouvrays als het alternatief op de nog slechtere Duitse wijnen gezien.
De kwaliteit is in de jaren '90 sterk verbeterd, mede dankzij producenten als
Domaine Huet. De zoetheid van Vouvray is vaak als zodanig niet aan het etiket
herkenbaar: achterliggende gedachte is dat veel mensen van halfdroog houden,
maar willen geloven dat ze droog drinken.
De
herkomstbenaming Vouvray bestaat sinds 1936 en zij beslaat
zo'n 2000 ha wijngaard, verdeeld over 8 dorpen en zo'n
300 producenten.
Volgens wijnkenners definieert Domein Huet de Vouvray! Het wijngoed bestaat
sinds 1928,is gestart door een oorlogsinvalide wiens luchtwegen door mosterdgas
waren aangetast en die op een plek met veel frisse lucht wilde wonen. Zijn zoon
was behalve wijnbouwer ook politicus en wist zo in de jaren '80 te voorkomen dat
de TGV-lijn dwars door de wijngaarden van Vouvray zou worden aangelegd. Vele
hectares kostbare wijngaarden werden zo gespaard.
Het domaine Huet bestaat uit 35 ha, verdeeld over drie percelen, waaronder Le
Mont. Dit perceel kent in de diepte lagen van kalksteen, daarboven groenachtige
klei, vermengd met vuursteen. Tegenwoordig wordt het domein geleid door zijn
schoonzoon die van huis eigeloijk wiskundige is. Sinds 1990 is de
bedrijfsvoering biodynamsich, volgens de leerstellingen van Rudolf Steiner
Land Frankrijk
Kleur Wit
Oogstjaar 1996
Herkomst/Appellatie Vouvray
Bewaartermijnen Nu - 2030+
Serveertemperatuur 10 à 12°C
Druif Chenin Blanc /botrytis
Inhoud 75 cl
De
wijn is van nature 100% Chenin Blanc. De most ondergaat
temperatuurgecontroleerde vergisting in grote, oude eiken vaten evenals in
roestvrij stalen vaten. Malolactische gisting wordt niet nagestreefd, waardoor
de overgrote meerderheid van de Huet wijnen rijk aan appelzuur blijft, een
karakter dat wijnen een rijpingspotentieel geeft.
Dat blijkt wel uit het feit dat in het boek 1001 Wijnen die je geproefd moet
hebben een wijn van Domaine Huet uit 1924 wordt bezongen. Merkwaardigerwijs
geeft het domein zelf als ontstaansjaar 1928 aan! Zijn verbazingewekkende
frisheid wordt geroemd, evenals zijn ongelooflijke diepte en afdronk.
Kleur/Geur/Smaak Intense, gouden glans. Rokerige, citroen-tijm boter in de
neus met een stevige mineraliteit. De smaak heeft een
openhartige structuur, zeer goed gedefinieerd en
nauwkeurig, met gestroomlijnde citroen en minerale
zuren, muskusachtig, rokerig, bijenwas, stro en hooi.
Mooie, afgebakende afwerking en aanzienlijke lengte.
Gastronomie Je kunt deze wijn natuurlijk drinken bij een mooi stuk
foie gras, maar eigenlijk is een glas zonder iets al meer
dan voldoende.
Referentie(s) Wine Spectator; 90/100
waarden 2008
Suiker 62,7 g/l
Zuur 6,14 g/l
Alcohol
12,42 %
Productie 9075 flessen
Perceel 8 hectares
Rijpingspotentieel 40 years
The WineDoctor (Chris Kissack)
“Domaine Huet Le Mont Vouvray Moelleux Première Trie 1996: Een fascinerend
voorbeeld van hoe de behandeling van een fles de kwaliteit kan beïnvloeden. Twee
flessen gingen mee in de proeverij. De eerste, afkomstig van een Britse
handelaar. Hij heeft een heldere en glinsterende goudgele tint, en een neus van
steengruis, stevig mineraal, rokerige zelfs, met een laagje van honing en
citroen. Breed en mooi gebalanceerd, een fijn laagje met mineraal, steenvruchten
in een ronde en romige textuur, maar ook een duidelijk stevige, ietwat peperige
onderstroom van zuren. Zeer nauwkeurige, goed gedefinieerde, vrij stevige
structuur met een nuance van meloen, deze wijn zal mooi ouderen. Indrukwekkend,
met een typische krijtachtige honingstijl, met een groot potentieel.
De
tweede fles is gekocht in het Domaine in 2003 en heb ik bewaard. Deze blijkt
heel anders, met een fabelachtig intense gouden kleur, met een stevige, diepe,
karakteristieke neus die al zinspeelt op de grote complexiteit en gevarieerde
waaier van aroma's en smaken die deze wijn komende jaren zal bieden. Er is een
diepe, rokerige neus met citroen-boter en tijm met een stevige mineraliteit.
Ook muskus, rokerig, bijenwas, stro en hooi. Dit is gewoon goddelijk, ik kom
woorden te kort om zijn diepe finesse te beschrijven. Deze kan een decennium in
de kelder, en misschien nog veel langer. Van 1996 proeverij, tien jaar later. De
eerste verdiende 18 +, de tweede een hogere score.
19 + / 20 (december 2006)
Peter,
Op
een site van wijnfanaten vond ik zojuist een berichtje over Oostenrijkse wijnen
waarbij verwezen werd naar een website over datzelfde land en zijn wijnen. Heb
de site even bekeken en dacht: lijkt mij leuk om onze leden onder de aandacht te
brengen. De site is:
www.oesterreichwein.at
Groet,
Ger
Bouten
geplaatst door Will, 18 nov.
2010
Aanpak wijnallergie in aantocht
Low-allergenic wines could stifle sniffles and
sneezes in millions of wine drinkers
Scientists have identified a mysterious culprit
that threatens headaches, stuffy noses, skin rash and other allergy symptoms
when more than 500 million people worldwide drink wine. The discovery could help
winemakers in developing the first low allergenic vintages — reds and whites
with less potential to trigger allergy symptoms, they say. The new study appears
in ACS' monthly Journal of Proteome Research.
Giuseppe Palmisano and colleagues note growing
concern about the potential of certain ingredients in red and white to cause
allergy-like symptoms that range from stuffed up noses to headaches to
difficulty breathing. So-called wine allergies occur in an estimated 8 percent
of people worldwide. Only 1 percent of those involve sulfites, sulfur-containing
substances that winemakers add to wine to prevent spoilage and also occur
naturally. But the wine components that trigger allergies in the remaining 7
percent are unclear. Studies suggest that glycoproteins — proteins coated with
sugars produced naturally as grapes ferment — may be a culprit. However,
scientists knew little about the structure and function of these substances in
wine.
Their analysis of Italian Chardonnay uncovered
28 glycoproteins, some identified for the first time. The scientists found that
many of the grape glycoproteins had structures similar to known allergens,
including proteins that trigger allergic reactions to ragweed and latex. The
discovery opens to door to development of wine-making processes that minimize
formation of the culprit glycoproteins and offer consumers low-allergenic wines.
gelezen door alle leden in
oktober in Dagblad De Limburger
voor Interview en boekbespreking van het boek van onze
oud-president Ger Bouten, klik hier:
artikel
Tekst van de presentatie van
Will Gerritsen: 'Oostenrijkse toppers' van 14 november 2010
Oostenrijkproeverij 14 nov 2010
De wijnbouwgebieden van Oostenrijk hebben totaal ca. 52.500 hectare
wijngaard. In vergelijking met Frankrijk is dat ca. de helft van de
Bordeaux. Hiermee neemt Oostenrijk de 18-de plaats in op de wereldranglijst
en produceert het ca. 1% van de wereldproductie aan wijn. Gemiddeld genomen
hebben de wijnboeren er slechts 1
à
1,5 hectare wijngaard en er zijn weinig producenten met meer dan 25 hectare.
Momenteel wordt er ca. 68% witte wijn en 32% rode wijn gemaakt. In
Oostenrijk is 36% van de totale aanplant met Grüner
Veltliner aangeplant en 8% met Zweigelt. Beide druivensoorten zijn hiermee
de meest aangeplante soorten in dit prachtige wijnland. 75% van de totale
wijnproductie wordt in Oostenrijk zelf genuttigd.
DAC
(Districtus Austriae Controllatus)
Sinds 2002 werkt men in Oostenrijk met een extra nieuw systeem voor
herkomstbenamingen die men DAC noemt.
De basis voor een DAC is dat het een wijn is met regionale typiciteit, welke
betrekking heeft op de druivensoort en de invloed van �terroir� van de
betreffende gemeente. Wijnen met een herkenbare identiteit dus. Men wil
hiermee bereiken dat deze wijnen overal ter wereld herkend worden als
typische wijnen van deze druiven uit deze streek.
Voor zowel de witte als de rode wijnen geldt dat de minerale expressie ook
duidelijk naar voren moet komen.
Onderstaand vind je alle DAC�s die nu in Oostenrijk gelden:
WEINVIERTEL DAC: Grüner
Veltliner, sinds 2002
MITTELBURGENLAND DAC: Blaufränkisch,
sinds 2005 (incl. Reserve categorie)
TRAISENTAL DAC: Grüner
Veltliner, Riesling, sinds 2006, (incl. Reserve categorie)
KREMSTAL DAC: Grüner
Veltliner, Riesling, sinds 2007, (incl. Reservecategorie)
KAMPTAL DAC: Grüner
Veltliner, Riesling, sinds 2008, (incl. Reservecategorie)
LEITHABERG DAC: Witte wijn: Grüner
Veltliner, Weißburgunder,
Chardonnay, Neuburger; Rode wijn: Blaufränkisch,
sinds september 2010.
EISENBERG DAC: Blaufränkisch,
sinds 2010 (incl. Reserve categorie)
Wijnbouwgebieden
De wijngaarden van Oostenrijk liggen in het oosten van het land in een halve
cirkel rondom Wenen, in het grensgebied met Tsjechië,
Hongarije en Slovenië.
Deze wijnbouwgebieden liggen op ongeveer dezelfde breedtegraad als de
Bourgogne. Er heerst een gematigd landklimaat, met warme zomers en een lange
warme herfst, waardoor de druiven optimaal rijp kunnen worden.
De Oostenrijkse wijngaarden zijn verdeeld over 4 wijnbouwregio's en 19
wijnbouwgebieden, die ieder een heel eigen microklimaat en terroir (d.w.z.
bodemsoort) hebben.
1. Alle gebieden ten noordwesten en noordoosten van Wenen (o.a. Wachau,
Kamptal, Kremstal, Weinviertel):
Veelal karige, steenrijke en mineraalrijke bodems, soms afgedekt met een
laag löss.
Qua klimaat heerst hier een gematigd landklimaat, maar tegelijkertijd zijn
er �s nachts ook koelere invloeden vanuit het noorden. Via de noordelijk
dalen valt er dan koude lucht uit de noordelijke bosrijke gebieden "naar
beneden" (het temperatuurverschil tussen dag en nacht kan in de zomer soms
25 graden zijn: overdag 35 graden, 's nachts slechts 10 graden). Zowel bodem
als klimaat is hier ideaal voor droge witte wijnen. De druivensoort Grüner
Veltliner is hier dominant en ook Riesling speelt hier een belangrijke rol.
De wijnen kunnen heel rijp zijn, maar behouden door de grote verschillen in
dag- en nachttemperatuur, toch een mooie frisheid. Dit maakt deze wijnen
zeer gastronomisch.
2. Het gebied ten zuiden en zuidoosten van Wenen (o.a. Thermenregion,
Neusiedlersee, Mittelburgenland, Südburgenland):
Dit zijn de warmste gebieden van Oostenrijk. Klimaat en ook bodemstructuur
zijn hier het meest geschikt voor rode wijn. Afhankelijk van de specifieke
bodem, zijn bepaalde druiven dominant. In het Neusiedlersee is voornamelijk
zandbodem. Hier gedijt vooral Zweigelt goed. In het Mittelburgenland zijn er
met name zware leem-/kleibodems, waar Blaufränkisch
de dominante druivensoort is. In de Thermenregion zijn veel kalkrijke bodems
waar St. Laurent en Pinot Noir de mooiste resultaten opleveren.
3. De wijngaarden direct aan de oevers van de Neusiedlersee (o.a. de
dorpjes Illmitz in het Neusiedlersee gebied aan de oostkant van het meer en
Rust in Neusiedlersee Hügelland
aan de westkant):
Dit gebied is voornamelijk bekend vanwege de prachtige edelzoete
dessertwijnen (o.a. Eiswein, Beerenauslese, Ausbruch en Trockenbeerenauslese).
De combinatie van het warme landklimaat en de grote en ondiepe
wateroppervlakte van de Neusiedlersee (300 km2 groot en ca. 1 a 1,5 meter
diep) geven ideale omstandigheden voor edele rotting (pourriture noble).
Vrijwel ieder jaar kan hier topkwaliteit edelzoete wijn gemaakt worden.
4. Steiermark (Südsteiermark,
Süd-oststeiermark
en Weststeiermark)
Dit is het enige gebied in Oostenrijk dat in de mediterrane invloedsfeer
ligt (en waar dus niet het pannonische landklimaat dominant is). Hier vind
je karige, stenige bodemsoorten en soms ook vulkanische bodems. Dit gebied
vormt eigenlijk samen met Slovenië
en Friuli
één
klimaatzone. Witte druivensoorten zijn hier dominant, zoals sauvignon blanc,
Traminer, Morillon (lokale naam voor chardonnay), Weissburgunder (Pinot
Blanc), Grauer Burgunder (Pinot Gris) en Welschriesling (=Riesling Italico).
Verder wordt er in de Weststeiermark ook een bijzondere, beendroge rosé
gemaakt - Schilcher genaamd - van de druivensoort Blauer Wildbacher.
De wijnclassificatie was gebaseerd op het Duitse systeem tijdens de Tweede
Wereldoorlog, maar werd gewijzigd na 1985. Het is gebaseerd op de
Klosterneuberger Mostwaage (KMW), die het suikergehalte van de druiven bij
de oogst meet op een manier die vergelijkbaar is met de
Öchsle
schaal, waarbij 1
°
KMW is ~ 5
°
Oe.
Steinfeder
(vernoemd naar een gras, Stipa pinnata, die in de wijngaarden groeit) -
maximaal 11,5% alcohol, vooral voor de lokale eenvoudige wijn.
Federspiel
(vernoemd naar attribuut in de valkerij) - 11,5% tot 12,5% alcohol en een
minimum mostgewicht van 17
°
KMW, ongeveer gelijk aan Kabinett.
Smaragd
(vernoemd naar een hagedis die in de wijngaarden leeft) - minimum 12,5%
alcohol, met een maximum 9g/liter restsuiker; enkele van de beste droge
witte wijnen in Oostenrijk.
Tafelwein -> 10,7
°
KMW, kan afkomstig zijn van meer dan een regio
Landwein -> 14
°
KMW,> 17g/litre droog, <extract 11,5% alcohol, <6g / l restsuiker. Een
Tafelwein dat afkomstig is van slechts een regio.
Qualitätswein
-> 15
°
KMW (kan worden gechaptaliseerd tot 19
°
KMW voor blanken, 20
°
KMW voor rode wijnen),> 9% alcohol. Komt uit een enkele wijn wijk.
Kabinett -> 17
°
KMW Qualitätswein
zonder chaptalisatie, restsuiker <9g/litre, alcohol <12,7%.
Prädikatswein
- dekt het bereik van Spätlese
tot Eiswein, waaraan niets kan worden toegevoegd - geen moeten, geen
chaptalisatie. Het merendeel van de wijn mag pas worden vrijgegeven nadat de
1e mei na de oogst.[7]
Spätlese
-> 19
°
KMW, wijn niet vrijgegeven tot 1 maart na de oogst
Auslese -> 21
°
KMW, druiven verwijderd slechte
Beerenauslese -> 25
°
KMW, druiven verwijderd slechte
Ausbruch -> 27
°
KMW, druiven met botrytis, druivensap of late oogst wijn worden toegevoegd
om de werking te helpen het persen.
Trockenbeerenauslese -> 30
°
KMW, volledig druiven met botrytis
Eiswein -> 25
°
KMW, verder geconcentreerd doordat geoogst en geperst bij bevroren.[7]
Strohwein of Schilfwein -> 25
°
KMW, gemaakt van druiven gedroogd op rieten matten.
1.
Johanneshof, Rotgipfler 2008 11,70 euro
witte
wijn
Het
wijnbouwgebied Thermenregion ligt net ten zuiden van Wenen en wordt vanwege
zijn klimaat vaak met de Cote d'Or vergeleken. Zoals de naam al aangeeft,
komen er in dit gebied veel warmwaterbronnen voor, die al ten tijde van de
Romeinen beroemd waren, en zijn er prachtige kuuroorden verrezen.
Het gebied is uitermate geschikt voor wijnbouw. De ca 2000 hectare
wijngaarden gedijen op een stenige en karige onderbodem, gedeeltelijk met
een bovenlaag van leem. Veel kalk in de bodem maakt het gebied geschikt
voor bourgognesoorten.
Het klimaat is hier pannonisch, met warme droge zomers en koude winters. De
belangrijkste druivensoorten zijn weissburgunder, neuburger, zierfandler en
rotgipfler.
|
Rotgipfler is een druif die gebruikt wordt om witte wijn te maken
met aromatische kwaliteiten. Hij is bijna uitsluitend te vinden in
het district Gumpoldskirchen van de Thermenregion in Oostenrijk. Hij
wordt ook steeds meer gebruikt voor kwaliteitswijnen. Dergelijke
Rotgipfler wijnen zijn krachtig, hoog in alcohol en geschikt voor
opslag.
In 1999 zijn er wijngaarden werden 118,42 hectare Rotgipfler in
Oostenrijk.
Rotgipfler is vernoemd naar de rode tips van haar wijnbladeren. De
oudst bekende vermelding van Rotgipfler werd in 1837 in Steiermark
door Johann Burger. Rotgipfler is geïdentificeerd
als een kruising tussen Traminer en Frühroter
Veltliner. |
|
Zierfandler is een druivenras gebruikt om witte wijn te maken in de
Thermenregion van Oostenrijk. Het is ook bekend als Spätrot,
omdat hij vlak voor de oogsttijd rood wordt. Traditioneel wordt hij
met Rotgipfler gemengd, maar hij wordt in toenemende mate als een
cepagewijn verkocht. Zierfandler wijnen zijn meestal elegant en best
zoet, maar met veel balans door zijn zuren en een nootachtige boeket
van pistachenoten en amandelen. Zij kunnen goed ouderen. Zierfandler
is waarschijnlijk een kruising tussen Roter Veltliner en Traminer.
Een "Weiss" (witte) vorm wordt gevonden in Hongarije. Zierfandler
kan naam de onbedoelde oorsprong van de Zinfandel, die wortels heeft
in een Kroatische druif verzameld door de Habsburgse monarchie in
Wenen. |
Ongeveer 1/3 van de aanplant bestaat uit rode druiven, waaronder pinot noir, st.
laurent en blauer portugieser. Een mild klimaat en zware (leem) tot steenachtige
kalkbodems kenmerken de krachtige witte en rode wijnen. Het gebied is droger dan
Wenen, heeft meer riesling en de wijn is floraler. Het gebied ondervindt
beschutting van het Wiener Wald
Het wijngoed Johanneshof Reinisch
heeft 40 hectare wijngaard en is een typisch familiebedrijf. Vader en zonen
werken zij aan zij op dit wijngoed, nu al in de vierde generatie. Dat meldt
althans de website van Imperial. Helaas is vader Hans Reinisch mei 2009 bij een
ongeluk met zijn tractor om het leven gekomen. Dit ongeluk staat niet op
zichzelf. Ulrich Franzen (54) uit Bremm in de Weinberg en Heinz Schmitt uit
Leiwen verongelukten op vergelijkbare wijze: dan komt het dichtbij, want wij
waren in augustus te gast bij een van de buren van Schmitt, Loersch-Eifel. Het
is een van de risico's bij het werken op de steile hellingen.
Het driesterrenwijngoed produceert hoofdzakelijk rode wijnen (zo’n
80%) waarbij St.Laurent en Pinot Noir de belangrijkste druivensoorten zijn. Ze
zijn al ruim 600 jaar aangeplant in deze regio, zodat je ze zeker autochtoon
mag noemen. Bij witte wijn zijn de belangrijkste druivensoorten Chardonnay en
Pinot Blanc.
De productie volgens biologische methode bedraagt 230.000 flessen per jaar.
Klimaat: met 2000 uren zonneschijn per jaar, een van de zonnigste en droogste
regio's in Oostenrijk
DE WIJN
Rotgipfler,
Johanneshof Reinisch (87 Falstaff)
Herkomst:
Tattendorf, Thermenregion. Van de wijngaarden Satzing en Tümpl.
Druivenras:
Rotgipfler van 10-20 jaar jonge stokken. Een in de natuur spontaan ontstane
kruising tussen Frühroter
Veltliner (Malvasier) en waarschijnlijk Traminer. Over de gehele wereld zijn van
dit druivenras slechts 120 hectare aangeplant waarvan 110 hectare in de
Thermenregion. Kalkhoudende grond met een aandeel leemgrond en mosselkalk.
Rendement: 45 hl / ha.
Vinificatie: Doorgaans begin oktober geoogst. Voor de helft vergist in
temperatuurgecontroleerde roestvrijstalen tanks gevolgd door 2 maanden rijping
op de fijne lie. De andere helft ondergaat de gisting in grote houten foeders.
Half maart 2009 is deze wijn gebotteld.
2008: Alcohol: 12,5% vol. - Zuren: 6,2 gr./liter - Restsuiker: 3,1 gr./liter.
Proefnotities Perswijn over de 2006. "Krachtig en aromatisch, peer en perzik,
rijp en rijk, kruidigheid, mooie zuren en SAP , breed en intens.
Krachtig aromatisch : Sprankelende groengele kleur. Zeer stuivend in de geur met
tonen van licht tropisch fruit, zachte kruidigheid en zeer fijne minerale
nuances. In de smaak vol en romig met de juiste balans tussen frisse en rijpe
tonen die doen denken aan licht tropisch fruit, kruisbessen, en banaan. Zeer
zuiver met veel elegantie, romige structuur en een lange afdronk.
Drinken bij: Als aperitief maar ook zeer goed inzetbaar bij schaal- en
schelpdieren, zachte terrine van of gebakken ganzenlever, pikante gerechten en
diverse romige of halfharde kaassoorten.
Serveertemperatuur: 10-12°C.
Rijpingspotentieel: 2-4 jaar.
2. Knoll, Grüner
Veltliner Kreutles Federspiel 2009 18,10 euro (Wachau) decanteren
Emmerich
Knoll behoort tot de absolute top van de Wachau en Oostenrijk. Volgens de
Falstaff heeft het vijfsterrenwijngoed de laatse decennia zoveel cultwijnen
voortgebracht dat je met de proefnotities makkelijk een boek zou kunnen vullen.
Emmerich Knoll staat bekend om zijn vlezige, weelderige wijnen, wijnen die je
naar een onbewoond eiland zou willen meenemen, stelt de Falstaff. De Kelleberg
riesling smaragd wordt genoemd in het boek 1001 Wijnen die je geproefd moet
worden. Oz Clarke: "Emmerich Knoll maakt al sinds 1970 enkele van de mooiste
droge wijnen van Oostenrijk. Zijn riesling en grüner
veltliner zitten propvol fruit, zijn rijk en complex. Waar voor uw geld krijgt u
na vijf jaar."
Hugh Johnson: Voorbeeldige GV en riesling van traditioneel uitstekend wijngoed.
Het wijngoed is al sinds 1825 in bezit van de familie Knoll, ligt dichtbij de
Donau en beslaat nu ca. 14 hectare. Het wijngoed is voornamelijk beplant met Grüner
Veltliner en Riesling, en daarnaast met Muskateller en Traminer, waarmee een
dertigtal verschillende wijnen worden geproduceerd.
35% van de stokken staat op terraswijngaarden waar tractoren onmogelijk kunnen
komen, waardoor alles handmatig gebeurt.
In de wijngaarden wordt biologisch gewerkt en ook in de wijnkelders wordt de
wijn op traditionele wijze gemaakt. Vergisting en lagering gebeurt op foeders of
roestvrijstalen tanks, absoluut geen barriques. De wijnen van Knoll zijn net zo
barok als het prachtige etiket dat al sinds de jaren zestig de flessen siert.
In hun jeugd zijn de wijnen al heerlijk, maar vaak nog een beetje gesloten (decanteren
is in dat geval aan te raden). Met enige rijping laten ze hun ware potentieel
zien. De wijnen zijn zeer zuiver en etaleren een enorme concentratie en minerale
doorzetting.
De pater familias is vice-burgemeester in zijn plaats voor de OVP. Behalve een
wijngaard runt de familie Knoll ook een Gastgarten en een restaurant, waar de
zoon en (schoon)dochter de scepter zwaaien.
DE
WIJN
Herkomst: Wachau, wijngaard
Kreutles,
Oostenrijk.
Druivenras: Grüner
Veltliner. Bodem: Zandige leembodem, met daaronder primair rotsgesteente.
Vinificatie: Van half tot eind oktober geoogst. Vergisting in stalen tanks, 6
maanden vatrijping (gedeeltelijk in staal en gedeeltelijk in grote houten vaten).
2007: Alcohol: 12,5% vol.
2008: Alcohol: 12,5% vol.
Proefnotities: In de geur rijp fruit als abrikoos en honing. Slank en droog in
de smaak. Complex, finesserijk, sappig met fijne zuurstructuur. Mooie harmonie
en een elegante lange afdronk.
Over de 2008 schreef de Falstaff over een rokerig, mineralogische, sinaasappel,
floraal, kruidig, tabak. In de mond licht, fris, witte vrucht, groene appel in
afdronk.
Rijpingspotentieel: 6 tot 8 jaar zeker.
3.
Domäne
Wachau, Grüner
Veltliner Smaragd Achleiten 2008 21,90 euro
Domäne
Wachau
Domäne
Wachau is sinds 2007 de nieuwe naam van de Freie Weingärtner
Wachau. De driesterren Domäne
Wachau is een samenwerkingsverband van ca. 250 families, die gezamenlijk meer
dan 2.500 zeer kleine wijngaarden bezitten op totaal 440 hectare wijngaard in de
Wachau. Dit is circa eenderde van de gehele Wachau.
Er zijn de afgelopen jaren onder leiding van nieuwe kapiteins Horvath en
Frischengruber grote investeringen in de coöperatie
gedaan, die het mogelijk maken kwalitatief nog betere wijnen te maken. Ze
hebben een innovatief systeem ontwikkeld, waarbij ze met wijnboeren zeer
intensief bekijken welke kwaliteit op welke percelen behaald kan worden. De
wijnboeren worden naar kwaliteit betaald. Daardoor is het voor hun ook
aantrekkelijk om veel werk in hun beste wijngaarden te investeren en hier ook
lage rendementen en top-kwalteit te realiseren.
De wijnen die onder het label "Domäne
Wachau" op de markt komen, zijn de selecties van de beste wijnen van de coöperatie.
Deze wijnen behoren tot de beste van de Wachau en hebben, naar wat wordt gezegd,
een verbluffende prijs-kwaliteitverhouding.
De Engelse wijnjournalist Stuart Pigott noemde het wijngoed ooit "the best
co-operative winery of the world".
DE
WIJN
92-94 PUNKTE FALSTAFF
Druivenras: Grüner
Veltliner. Herkomst: Wachau, Oostenrijk, van de wijngaard Achleiten bij
Weissenkirchen.
Het terroir wordt omgeven door een muur uit de 12e eeuw. Bodem: rijk aan
vuursteen, primair rotsgesteente en een dunne bovenlaag van löss.
Het vuursteen geeft een herkenbaar strak en licht rokerig aroma.
Rendement: 50 hl / ha.
Vinificatie: tot midden november oogst waarbij er streng is geselecteerd.
Vergist in roestvrijstalen tanks waarbij de gisting uit zichzelf is gestopt.
Gedurende enkele weken gerijpt in grote foeders voor extra complexiteit.
Gebotteld in april 2008.
2008: Alcohol: 13,5% vol.
–
Zuren: 5,8 gr./liter
–
Restzuiker: 4,1 gr./liter. Houdbaarheid tot 10 jaar.
Proefnotities: Frisse complexe neus met kruidigheid, aardse en minerale tonen,
licht rokerig met rijpe appel en mango. In de smaak heel royaal, rijp en open.
Veel fruit als appel en abrikoos. Krachtige zuren voor de juiste balans. De
mineraliteit toont zich prachtig in de afdronk.
Volgens
Falstaff
die deze wijn 92 punten gaf: geur van zuidvruchten, mineral, in de mond krachtig,
gele perzik, frissse zuren, gouden delicious in afdronk, een echte spijswijn.
Decanter
verleende hem een zilveren medaille: "goede balans, met een groene fruit en
jasmijn kakarkter.
Door zijn kruidigheid, rijpheid en frisheid veelzijdig in te zetten. Gerechten
met rijke sauzen vormen geen probleem. Gegrild kalfsvlees of witvis. In het
seizoen met asperges. De mineraliteit combineert fraai met zilte tonen van
asperge. Ook bij gevogelte als duif en kruidige kaassoorten.
Houdbaarheid: 5-10 jaar.
4. Neumeister, sauvignon
blanc Klausen 2008 23,95 euro Zuidoost Steiermark
Het
wijnbouwgebied Südost
Steiermark ligt in een overgangsgebied tussen het droge hete Hongaarse
landklimaat en het vochtig warme Middellandse Zee klimaat. Het is een prachtig
heuvelachtig gebied, ligt op twee uur rijden van Kroatie De bodem is deels van
vulkanische oorsprong en deels kalkmergel en leem. Hier worden vooral witte
druivensoorten aangeplant. De belangrijkste zijn: Morillon (Steierische naam
voor Chardonnay), Weissburgunder, Sauvignon Blanc, Traminer en
Welschriesling. Ondanks de ligging vinden we hier een relatief koel klimaat. Het
gebied telt circa 2500 wijnboeren, voor het overgrote deel partimers die dit als
een bijbaantje doen. Het gemiddeld areaal is
–
niet lachen
–
een halve hectare en de wijn wordt hoofdzakelijk in de driehonderd tavernes in
dit gebied aan de man gebracht.
Anna en Albert Neumeister en hun zonen Mathias en Christoph behoren met dit
viersterren wijngoed tot de kwaliteitspioniers uit het wijnbouwgebied. Het
dorpje Straden ligt direct tegen de Slovenische grens, op 373m hoogte. Ze hebben
40 Ha wijngaard (waarvan 14 ha inkoop) , die ze "naturnah" bewerken en waaruit
ze jaarlijks 250.000 flessen halen, waarvan 88 procent wit en 12 procent rood.
Ze vormen samen met nog zeven andere wijnbouwers de STK -, een gedeponeerd
handelsmerk voor de Steirische Terroir- und Klassiekweingüter.
Ze maken twee types wijnen. Onder de naam "Steierische Klassik" worden frisse,
fruitige wijnen op de markt gebracht, die uitsluitend op staal gelagerd zijn en
bedoeld zijn om jong te drinken. De "Selektion"-wijnen zijn krachtig en
houtgelagerd (barriques) en komen uitsluitend van 1 wijngaard.
De Neumeisters hebben onlangs nieuwe kelders gebouwd. Deze liggen nu geheel
tegen een heuvel aan, geïntegreerd
in het landschap. Bij de opeenvolgende stappen in de vinificatie, wordt van de
zwaartekracht gebruik gemaakt en hoeft de wijn niet mechanisch gepompt te worden.
Naast een wijngoed heeft de familie ook een toprestaurant "Saziani Stuben".
De kalkrijke bodem, met zandige leem, lagen grind, op enkele plekken ook met
vulkanisch gesteente en daarbij het klimaat geven de wijn een eigen profiel:
rijpe, materierijke en complexe wijnen met een grote elegantie en
rijpingspotentieel.
Volgens Falstaff behoren de sb's van deze wijnbouwer tot de beste ter wereld!
DE
WIJN
Sauvignon Blanc Klausen, Neumeister 93-95 ptn
In de Falstaff is deze wijn de hoogst scorende SB
Herkomst:
Steiermark, van de wijngaard Klausen (van eerste STK-lage) .
Druivenras: 100 % Sauvignon Blanc. De stokken zijn tussen de 12 - 25 jaar oud.
Bodem: Zware deels kalkvrije bodem met fijn en grof tertiairsediment met grind
en zandsteen.
Vinificatie: 11 En 13 oktober geoogst met een waarde van 19,5°
KMW. 18 tot 24 uur ingeweekt op de schillen. Vervolgens gegist en gerijpt
gedurende 9 maanden in grote foeders (2000 liter) op de fijne lie. Geen
malolactische gisting ondergaan.
2008: Alcohol: 13,0 % vol.
–
Zuren: 5,7 gr.
–
Restsuiker: 3,7 gr./liter.
Proefnotities Imperial: Grassig, mineraal, kruidig en gemiddeld stuivend in de
neus, een onmiskenbaar Sauvignon-karakter met een herkenbare toon van kruisbes.
In de smaak sappig en mondvullend, frisse zuurgraad, rijp citrusfruit en een
minerale ondertoon.
Schenk deze wijn bij frisse salades of warme gerechten zonder veel room of boter
met kreeft, coquilles, witvis, diverse vegetarische gerechten of bij jonge
geitenkaas.
Notities Falstaff: kruisbessen, aalbessen en peper, exotische vruchten met name
Physalis (goudbes); extractrijk, compacte body met exotisch fruit en munt,
minerale karakter en een lange, finesserijke finish.
Rijpingspotentieel: 3-8 jaar.
5.
Pichler, riesling Kellerberg Smaragd 2005 52,85 euro (Wachau)
Toen
Franz Xaver (door iedereen FX genoemd) Pichler het familiewijnbedrijf van zijn
vader overnam, was het totale wijngaardbezit zo’n
drie hectare. Inmiddels is dit vijfsterrendomein uitgebreid tot 16 hectare. De
wijngaarden zijn beplant met Grüner
Veltliner (50%), Riesling (48%) en Sauvignon Blanc (2%). Franz Xaver wordt
bijgestaan door zijn vrouw Rudolfine die zorg draagt voor de sales en hun zoon
Luka,s die zijn vader assisteert in de wijngaard en vooral in de kelder.
Franz Pichler senior slaagde er in 1928 in een Grüner
Veltliner-kloon te kweken met kleine druiven die voor een hoger mostgewicht en
meer extract zorgt. Deze kloon staat nog steeds in de wijngaarden.
De meeste wijngaarden liggen op de beste hellingen in Dürnstein
en Loiben: Dürnsteiner
Kellerberg, Loibner Loibenberg en Loibner Steinertal. Steile terraswijngaarden
die hun oorsprong vinden in de 13e eeuw en nog steeds handmatig worden bewerkt.
Dürnsteiner
Kellerberg en Loibner Loibenberg behoren tot de beste
‘Cru’
wijngaarden van de wereld. De bodem is geërodeerd
met een arme ondergrond, vaak ijzerhoudend met het mineraalrijke gneis, graniet
en schist die de wijnen diepte, fijnheid en mineraliteit geven. Verder wordt het
microklimaat gekenmerkt door grote temperatuurverschillen tussen dag en nacht.
Pichler streeft naar individualiteit in zijn wijnen. Wijnen die het unieke
karakter van de wijngaard en terroir weergeven. Dit bereiken ze door streng te
selecteren en lage rendementen te oogsten.
Samen met Franz Hirzberger, Emmerich Knoll en Toni Bodenstein van Prager,
behoort Pichler tot het
‘Wachauer
superkwartet’,
Zij behoren tot
‘s
werelds meest toonaangevende producenten van witte wijn.
DE
WIJN
Riesling Smaragd Dürnsteiner
Kellerberg,
2005, F.X. Pichler
Herkomst:
Wachau, Dürnsteiner
Kellerberg. Bodem: Zeer hoogwaardig, mineraalrijk primair rotsgesteente met een
redelijk dikke, maar arme bovenlaag.
Vinificatie:
Vergist in temperatuurgecontroleerde roestvrijstalen tanks en vervolgens gerijpt
in grote eikenhouten vaten van 30-40 jaar oud.
Technische waarden:
2005: Alcohol: 14,0% vol.
–
Zuren: 7,0 gr./liter
–
Restsuiker: 6,5 gr./liter.
Uit de percelen van de Kellerberg komen volgens de Falstaff dichte, complexe,
nuancerijk en fijn gestructureerde wijnen.
Druivenras:
riesling. De wijnstokken zijn 15-45 jaar oud.
Proefnotitie:
heldere groengele kleur. In de geur zeer complex met tonen van exotisch fruit
als ananas en lychee met steenfruit als ondersteuning. In de smaak zeer
gebalanceerd met k sublieme zuurstructuur, sappig met veel perzik, veel minerale
tonen met elegantie en finesse. De afdronk is krachtig en lang.
Falstaff geeft de 2008 (even hoog alc.) 95-97 punten, een van de hoogste
scores voor witte wijnen in deze gids. (De
GrVelt van de Kellerberg haalde de hoogste score (97-99)
In de neus perzik, fijne nuances van sinaasappelen en mandarijn. In de mond
materie, sublieme zuren, balans, transparant, puur in lange afdronk. fijne witte
vruchten, fijne citrusaroma's, grootse toekomst.
Drinken bij schaal- schelpdieren, stevige vissoorten, gevogelte en kruidige
gerechten. Licht romige sauzen zijn geen probleem.
Rijpingspotentieel: 5-20 jaar.
6. Zantho, St. Laurent 2008 Neusiedlersee Burgenland 9,95 euro
Zantho is een nieuw initiatief van de Winzerkeller Andau samen met Josef Umathum.
Van de 210 leden van de Winzerkeller Andau werken er 70 zeer kwaliteitsbewuste
wijnboeren mee aan dit project. Samen bewerken deze 70 wijnboeren ca. 70 hectare
van de beste wijngaarden van Andau. Er wordt "naturnah" gewerkt. De naam Zantho
is de oorspronkelijke naam van Andau (uit oorkondes van 1488).
Het tweesterren wijngoed levert 400.000 flessen jaarlijks, waarvan 85 procent
rood. De wijnkelder geldt als een van de modernste in Oostenrijk en de boeren
zijn hoogstpersoonlijk door Josef Umathum geschoold.
DE WIJN
Deze fles kreeg in de Falstaff 88-90 pt, de 2009 heeft inmiddels promotie
gemaakt en werd 89-91 ptn toegekend.
Herkomst: Andau, Neusiedlersee.
Druivenras: Sankt Laurent (genetisch verwant aan de Pinot Noir).
Bodem: droge, stenige en mineralische bodem. De Seewinkel wordt gerekend tot de
droogste en heetste regio’s
van Oostenrijk.
Rendement: ongeveer 6000 kg / ha.
Vinificatie: uitsluitend gebruik van temperatuur gecontroleerde roestvrijstalen
tanks (vergisting tussen 28-30°C).
20% wordt gelagerd op eiken barrique.
2008: Alcohol: 13,0% vol. - Zuren: 4,9 gr./ liter Restsuiker: 0,8 gr./liter.
Proefnotities:
in de kleur diep paarsrood. In de geur tonen van rijp en donker roodfruit,
kruidige aroma’s
en goed gedoseerde houtnuances en iets rokerig. In de smaak komt de elegantie
goed naar voren door het diepe rode fruit en waarbij de verfijnde zuren en
kruidigheid voor enige verleiding zorgen. Wijn met een harmonische en lange
afdronk.
Drinken bij:
gerechten op basis van rood vlees en wild (geen gevogelte)met paddestoelen en
winterse groenten en diverse harde kazen die zacht van smaak zijn.
Serveertemperatuur: 15-17
°C.
Rijpingspotentieel: 1-4 jaar.
7. Weninger, Blaufränkisch
Alte Reben 2006 DECANTEREN 26,25 euro
Weninger Franz
Franz Weninger is een van de top-wijnboeren op het gebied van rode wijn in
Oostenrijk. Hij komt uit Horitschon in het wijnbouwgebied Mittelburgenland (grenzend
aan Hongarije). In dit gebied worden met name rode wijnen geproduceerd: 80% van
de wijnproductie. Hier heerst een landklimaat, met een warme zomer en lange
warme herfst, waardoor de druiven optimaal rijp worden. Zo ontstaan rondborstige,
volle rode wijnen. Blaufränkisch
is het belangrijkste druivenras in dit gebied.
Het wijngoed in Horitschon is al vele generaties lang in het bezit van de
familie Weninger. De wijngaarden zijn ca. 23 hectare groot met een aanplant van
Blaufränkisch,
Merlot, Zweigelt, Cabernet Sauvignon, St.Laurent en Blauer Burgunder (pinot
noir). Veel wijngaarden zijn al zeer oud met stokken (Blaufränkisch)
tot een leeftijd van ongeveer 80 jaar. De bodem bestaat voornamelijk uit
ijzerrijke klei met een bovenlaag van leem.
De totale productie per jaar: 120.000 flessen.
Sinds 2004 werkt Franz Weninger volledig volgens de richtlijnen van de
biologische wijnbouw. Franz Weninger: "30 Jahre Erfahrung haben mich gelehrt,
dass je weniger wir das Wachstum der Pflanzen beeinflussen, desto eher finden
die Rebstöcke
zu ihrem natürlichen
Gleichgewicht. Die Trauben nehmen mehr vom Terroir auf, die Weine werden eigenständiger
und individueller."
Sinds 2009 is dit wijngoed officieel gecertificeerd voor het op biologische
wijze werken in de
wijnbouw.
De wijn (Falstaff 92, Parker 91)
Blaufränkisch
Alte Reben, Weninger
Herkomst: Horitschon, Mittelburgenland, Oostenrijk van de wijngaarden Hochäcker,
Raga en Dürrau.
Druivenras: Blaufränkisch
van 40-50 jaar oude stokken.
Bodem: Ijzerhoudende leem met veel kiezel.
Rendement: 40 hl / ha.
Vinificatie: De druiven zijn op 3 oktober 2006 geoogst. De natuurlijke
vergisting vond plaats in grote houten foeders. Geen gebruik van gecultiveerde
gisten. Na 15 dagen inweking op de schillen geperst, gevolgd door biologische
zuurafbouw op barriques. Vervolgens 16 maanden gerijpt in barriques.
Technische waarden:
Alcohol: 13,1% vol. � Zuren: 5,8 gr./liter � Restsuiker: 0,9 gr./liter.
Proefnotities: Donkere robijnrode kleur. In de geur veel rijp klein rood fruit
en tonen van mokka. In de smaak veel balans met minerale nuances, vol en sappig
rijp fruit, verfijnde tannine en levendige zuren structuur. In de lange afdronk
een geïntegreerde
houttoets en aardse tonen. Omdat het oud wijnstokken zijn, is deze wijn zeer
complex en harmonisch vooral als hij even de tijd krijgt om te luchten.
Drinken bij: Gerechten op basis van (licht)rood vlees, vleesstoofgerechten, wild
en groenteschotels. De wijn kan goed geïntregeerde
kruidigheid zeker aan.
Serveertemperatuur: 14-16
°C.
Rijpingspotentieel: 3-7 jaar.
8. Pöckl,
Rosso e Nero 2006 DECANTEREN 28,05 euro
De wijngaarden van Josef Pöckl
liggen in Mönchhof
in het wijnbouwgebied Neusiedlersee.
De 32 hectare van Josef Pöckl
zijn vrijwel uitsluitend (99%) aangeplant met rode druivensoorten. Dit betreft
zowel de typisch Oostenrijkse druivensoorten Zweigelt, Blaufränkisch
en St.Laurent, als ook de internationale druivensoorten Pinot Noir, Cabernet
Sauvignon, Cabernet Franc en Merlot. Sinds kort experimenteert hij ook met Syrah
(2%). Met name Zweigelt is de lievelingssoort van Josef Pöckl.
De grootvader van Josef is in 1910 het bedrijf begonnen als een gemengd bedrijf.
Landbouw, veefokkerij, en wijnbouw waren toen de drie pijlers van het bedrijf.
Zijn vader (Théodor)
nam het bedrijf in 1947 over en Josef in 1979, na te zijn afgestudeerd aan de
wijnbouwschool in Eisenstadt. De nieuwe generatie maakt ook al haar opwachting
in de persoon van zijn zoon René
die sinds 2001 de wijnmaker is binnen het bedrijf en al zo min of meer het heft
in handen heeft genomen.
Dit viersterrenwijnbedrijf behoort tot de top 5 wijnboeren op het gebied van
rode wijn in Oostenrijk. Grote bekendheid heeft hij gekregen met twee top-cuvées:
"Rosso e Nero" en "Admiral". Beide zeer krachtige en
‘mannelijke’
wijnen met een uitstekend rijpingspotentieel. In 2003 maakte hij de cuvee Doc
Zorro, als eerbetoon aan zijn favoriete Oostenrijkse rockgroep met deze naaam.
Zijn andere wijnen zijn zachter en
‘vrouwelijker’
van stijl.
Josef Pöckl
is zich bewust van het unieke karakter van het klimaat en de bodem van zijn
wijngaarden. Dit wil hij absoluut in zijn wijnen laten weerspiegelen, waardoor
zeer individuele wijnen ontstaan, die gedeeltelijk niet in internationale
modetrends passen. Net zoals de meeste topwijnboeren in Oostenrijk is hij een
voorvechter van biologische wijnbouw. Hij heeft een grote internationale schare
van trouwe fans voor zijn wijnen, waardoor de wijnen slechts in kleine
hoeveelheden naar Nederland geëxporteerd
kunnen worden.
Josef Pöckl
is lid van de vereniging "Renomierte Weingüter
Burgenland" waarvan o.a. ook Alois Kracher en Josef Umathum lid zijn.
Het Oostenrijkse toonaangevende wijntijdschrift
‘Falstaff-Magazine’
heeft Josef Pöckl
uitgeroepen tot wijnproducent van het jaar 2004 en zijn rode wijnen zijn al
tweemaal tot de beste uitgeroepen. In de gids 2009-10 haalde de Admiral een
tweede plaats met 94-96 punten.
De wijn
Herkomst: Neusiedlersee / Burgenland.
Cuvée.
Druivenrassen: zweigelt 70%, merlot 15%, cabernet sauvignon 8%, blaufränkisch
7% van 10 tot 22 jaar oude stokken. Bodem: kiezel, leem en zwarte aarde.
Oogst: naar gelang het ras, geoogst tussen begin september en half oktober met
een waarde van tussen de 18,5°
KMW - 21°
KMW. Opbrengst 50 hl / ha.
Vinificatie: na een inweking van 14 - 25 dagen op de schillen volgt de
alcoholische vergisting en malolactische gisting in roestvrijstalen tanks.
Daarna gerijpt gedurende 18 maanden op barriques waarvan 60% van nieuw hout is.
2006: Alcohol: 13,5% vol. - Zuren: 4,9 gr./liter - Restsuiker: 1,5 gr./liter.
Proefnotities: in de neus tonen van kokos, hout, laurier en zacht rood fruit. In
de smaak compact, aanwezige tannine, levendige frisse zuren. Chocolade en
mineraliteit in de afdronk. Absoluut aan te raden deze wijn te decanteren.
Drinken bij: krachtige vegetarische gerechten en pasta als ook bij diverse
vlees en wildsoorten. Krachtige sauzen zijn geen probleem.
Serveertemperatuur: 15-17°C.
Rijpingspotentieel: 3 tot 8 jaar.
9. PMC Münzenrieder,
Eiswein 2008, 15,25 euro
De initialen PMC staan voor Peter en Christoph Münzenrieder,
maar waarom ze zich niet PCM, maar PMC genoemd hebben, laat zich raden. Mijn gok
is dat in Oostenrijk een bedrijf existeert met de naam PCM, dat zich toelegt op
het bouwen van modelvliegtuigen.
De broers hebben in 1999 het bedrijf van hun ouders overgenomen. Toen nog
slechts 4 hectare groot, inmiddels uitgebreid naar 16 hectare. Christoph doet de
wijnbouw, zijn broer de verkoop. Daarin slaagt hij wonderwel. Zo worden hun
wijnen in het Ritz-Carlton en Marriot in Moskou geschonken.
Het twee-sterrenbedrijf is 5 kilometer van de Neusiedlersee gelegen. De
omstandigheden in deze regio zijn perfect voor 'botrytis-wijnen' maar ook zeker
voor droge witte- en rode wijnen. Per jaar produceren ze ongeveer 70.000 flessen
bij een gemiddeld rendement van 3500-5000 kilo per hectare. De productie is
verdeeld in 55% rode wijn, 30% zoete wijn en 15% witte wijn.
De stijl van wijnmaken heet een combinatie van traditionele en moderne/dynamische
technieken te zijn.
DE WIJN
Herkomst: Apetlon, Neusiedlersee, van de wijngaard Siebenmahd: kalkrijke bodem
vermengd met aarde en zand, goed in de buffering van water en voedingsstoffen.
Geschikt voor complexe witte wijnen.
Rebsorten: Zweigelt, Bouvier, Welschriesling, Chardonnay, Weissburgunder, Grüner
Veltliner
Druivenrassen:
2006: 75% Grüner
Veltliner, 25% Chardonnay.
2007: 50% Grüner
Veltliner, 50% Welschriesling.
Druiven: Grüner
Veltliner 50%, Welschriesling 30%, Weißer
Burgunder 18%, Bouvier 2%
Elk jaar vinden de broers weer een nieuwe formule voor hun cuvee, in 2005 grüner
veltliner en pinot blanc. Vinificatie: Eind december en begin januari
geoogst.Vergisting bij 20
°C
en lagering uitsluitend in temperatuurgecontroleerde roestvrijstalen tanks bij 5
°C.
Technische waarden:
2006: Alcohol: 9,5% vol. - Zuren: 7,1 gr./liter - Restsuiker: 226,00 gr./liter.
2007: Alcohol: 9,9% vol. - Zuren: 6,1 gr./liter - Restsuiker: 118,00 gr./liter
2008: alcohol 10,5%, zuren 7,2, restsuiker 151,2
Proefnotities: Mooie intense en volle goudgele kleur. In de geur vrij stuivend
met rijpe tonen van appel, peer en perzik en mooie nuances van botrytis. De
smaak is zeer druivig en zet krachtig aan met rijp wit en exotisch fruit,lichte
kruidigheid en een mooi zurenspel. De zoetheid is mooi gedoseerd en de juiste
zuurbalans zorgt voor de verteerbaarheid van deze wijn.
Drinken bij: fris zoete desserts met of van bijvoorbeeld appel, zacht rood
fruit, vijgen en noten maar ook bij desserts met koffie of toffee nuances. Taart
met witte chocolade. Torentje citroencake en aardbeien. Lasagne van vers fruit.
Rabarbertaart. Bananenloempia Mango dessert Karamel appelmousse
Serveertemperatuur: 10-12°C.
Rijpingspotentieel: 8-10 jaar.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
10. Zantho, TBA Scheurebe 2007 14,45 euro
De wijnproducent is hierboven al besproken.
100% Scheurebe (zaailing 88) Opbrengst: 1.200 kg / ha
Locatie:
De druiven worden geteeld in wijngaarden rond de stad Andau, die worden
gekenmerkt door een zeer droge, stenige en minerale bodems. Het speciale micro-klimaat
wordt sterk beïnvloed
door het aangrenzende Neusiedlersee.
Alcohol: 10,0% volume
Restsuiker: 198,7 g / l
Zuur: 6,5 g / l
Fermentatie in stalen tanks bij 14
°
C tot 16
°
C, expansie in de stalen tank.
Sluiting:
Vino-Lok sluiting glas
®
Proefnotities:
Diep gouden kleur met gele accenten. In de neus verleidt hij met kruidige
aroma's van maracuja en grapefruit honing. Op het gehemelte van de wijn toont
een ongelooflijk diep fruit dat, ondersteund door een fijne zuren in een lange,
romige zoete afdronk eindigt.
Serveertip:
Trockenbeerenauslese goed gekoeld bij dessert of hartige kazen.
Optimale
Serveren: 8 - 10
°
C
Houdbaar 2010 - 2030
Gelezen door Peter op wein-plus.de
14.10.2010
III. Twitter Wine
Awards
Unter der
Schirmherrschaft des Deutschen
Weininstitutes (DWI) finden vom 26.
bis 28. November 2010 die dritten "Twitter
Wine Awards" (TWA) in Oberbergen am
Kaiserstuhl statt. Gesucht wird der
beste Pinot Noir aus Deutschland.
Die Idee zu den "Twitter
Wine Awards" entstand aus der einmal
im Monat stattfindenden und
mittlerweile sehr erfolgreichen "Twitter
Wine Verkostung" auf der
Microblogging Plattform "Twitter".
Das außergewöhnliche an diesem Preis
ist, dass jeder Weininteressierte,
egal ob Profi oder Laie, bei der
Verkostung alle Weine mit bewerten
kann.
So entstand bei
den ersten beiden Verkostungen eine
"Bürgerjury" die einen annähernd
repräsentativen Querschnitt der
weintrinkenden Gesellschaft
darstellte. Die gesamte Verkostung
ist live via Twitter und Facebook im
Netz mit zu verfolgen.
Die Teilnahme ist
für jeden Winzer und Weinhändler
kostenlos. Es dürfen alle Pinot
Noir aus den Jahrgängen 2007, 2008
und 2009 eingereicht werden. Die
einzige Voraussetzung ist, dass kein
Wein mehr als 20,00 Euro für den
Endverbraucher kosten darf.
Für den besten
Wein stiftet das DWI einen
Sonderpreis in Form eines
Image-Videos. Die beiden
Medienpartner "Weinplus" (online)
und "Falstaff" (Print) werden die
dritte "TWA" ebenfalls begleiten,
sodass aus dem einstmals kleinen
Versuch ein "Bürgerpreis" mit
Breitenwirkung werden könnte.
Die Anmeldung
erfolgt via Internet auf der vom
badischen Spitzenwinzer Patrick
Johner erstellten Seite:
www.pinot-world.com. Weitere
Infos finden sich unter
www.wuertz-wein.de unter dem
Stichwort "Twitter Wine Awards"
|
|
|
|
|
Gelezen door Will, 11 september 2010
Voor de echte proevers onder
ons: 900 wijnen proeven in Dusseldorf voor 9 euro. Zie:
www.weinduesseldorf.de
Gezien, gelezen en gehoord. Harry Karis over
Chateauneuf-du-Pape. Ingezonden door Will. 28 augustus 2010.
klik hier voor videoclip en interview:
www.harrykaris.com boek ook te bestellen op:
www.cdpwebshop.com
Gelezen 6 juni 2010 door Peter
Vanuit het Burgenland het volgende bericht:
Jaargang 2009 zeer goede
kwaliteit maar 40% minder opbrengst. Na de strenge winter begon de lente
veelbelovend. Vlak voor de zomer verstoorde veel regen de ontwikkeling van de
jonge druiven. De druiven die de kou trotseerden konden bij heerlijk zomerweer
prachtig rijpen. Ook tijdens de oogsttijd in de herfst was het ideaal weer. Dat
vonden ook miljoenen spreeuwen die zich tegoed deden aan de rijpe druiven.
Gevolg ruim 40% minder opbrengst, maar van hoge kwaliteit. Prijzen hoger dan
normaal.
Ingezonden door Ger Bouten. 26 april 2010
voor de liefhebber:
uitnodiging van Hein Schumans
voor proeverij en diner in Kasteel Hoensbroek op 29 mei 2010.
gelezen op
www.wein-plus.de 16 maart 2010 Peter
Der österreichische Weinexport hat sich im Jahr
2009 über alle Erwartungen hinaus entwickelt. Während die Mengen im Vergleich
mit 2008 um 16 Prozent zulegten, gab es beim Wert immerhin noch eine Steigerung
um 5,3 Prozent.
Trotz verringerter Erlöse pro Flasche ist die Österreich Wein Marketing (ÖWM)
hoch zufrieden und spricht von einem sensationellen Ergebnis. Die Exportmenge
erreichte demnach knapp 70 Millionen Liter, der Umsatz stieg von knapp 113
Millionen auf fast 119 Millionen Euro.
Schrittmacher der Entwicklung der Weinexporte sind Schlüsselmärkte wie
Deutschland (Menge + 15 Prozent, Wert + 9 Prozent), die Schweiz mit
Liechtenstein (Menge + 27 Prozent, Wert + 6 Prozent), aber auch aufstrebende
Exportmärkte wie die Niederlande Schweden und Japan. (WF/Pressemitteilung
Ingezonden door Peter, 5 maart 2010. Witte
Barolo? Een witte wijn, gevinificeerd als rode wijn, dus met schil en al en
zonder toevoeging van zwavel! Gelezen op wein-plus.de.
Das italienische
Bewusstseinserweiterungs-Paket
Mit diesem Paket
wollen wir unserem Anspruch, den
Stammtischteilnehmern auch immer wieder Unbekanntes
und Ungewohntes zu präsentieren, wieder einmal
besonders gerecht werden. Das tun wir vor allem mit
dem "Saharay" des
sizilianischen Weinguts Porta al Vento. Es
handelt sich dabei um einen reinsortigen Cataratto,
einen Weißwein, der mit den Schalen wie ein Rotwein
vergoren und anschließend völlig ohne Zusatz von
Schwefel ausgebaut wurde. Nicht nur die Aromatik
dieses ungemein spannenden Weins ist außergewöhnlich,
auch an das sehr präsente, dabei rassige Tannin, das
eher an einen Barolo erinnert, als an einen Weißwein,
muss man sich erst gewöhnen. Doch wer sich auf
diesen Ausnahmewein einlässt, dem verspricht er ein
für die meisten Weintrinker vermutlich noch völlig
unbekanntes Weinerlebnis.
|
|
|
Gelezen op
www.wein-plus.de. Heel veel
reacties hierop, waarvan de meeste
instemmend.
Gelezen door Peter - 24 febr. 2010
Kochlegende Paul Bocuse hat sich
gegen zu viel Wein-Geschwätz in der
Gastronomie ausgesprochen. Erlaubt
sei allein die Frage, ob es
geschmeckt habe.
Der bald 84-jährige Franzose,
Inhaber des Restaurants Auberge du
Pont de Collonges nahe Lyon, äußerte
sich gegenüber der französischen
Zeitung Le Figaro. Weder beim Essen
noch beim Wein solle man in der
Gastronomie schwätzen, ausführliche
Erklärungen zu den servierten
Speisen oder Getränken seien
überflüssig. Einzig die Frage, ob
der Wein gut gewesen sei oder
geschmeckt habe, sei zulässig -
alles andere solle verschwinden. (WF)
|
|
|
|
|
De loftrompet voor het Boek
van Harry Karis blijft klinken, zie link hieronder.
Ingezonden door Will.
http://www.limburger.nl/article/20100213/SCALA/100219792/1018#Awards_voor_Roermondse_wijnschrijver_
Peter,
Geplukt van
internet; wellicht interessant voor onze leden.
Groet,
Ger
THE NETHERLANDS
WIN IN PARIS!
Three books from The Netherlands won at the
Gourmand Awards in Paris on
February 11, 2010. A total of 136 countries
participated this year.
Pierre Wind and his daughter were honoured for
“Het Smaak Pret Park”,
published by Kosmos. It is one of the “Two Best
Food Book in the World for
Children “ this year. The book is creative, with
great text and illustrations.
The Netherlands were again recognized for “Eat
Love” by Marije Vogelzang
(B.I.S.), which is one of the “Two Best in the
World for Cookbook Design” this year.
The author is very talented, with an excellent
book with innovative concepts.
The wine book “Chateauneuf-du-Pape” by Harry
Karis (Kavino) was honoured in
Paris as one of the “Two Best in the World” about
French wines. The other book
was the French book by Michel Chapoutier. The
Dutch book received a “Special
Award” for its brilliant research and achievement.
The Awards were the opening event of “Paris
Cookbook Fair”, Le Cent Quatre, 104
rue d’Auvervilliers, 75019 Paris, February 12-15,
2010
Bron : [www.cookbookfair.com]
Klik op link hieronder
voor live interview Harry Karis en voor Duitse boekbespreking van Harry's boek en interview in Dagblad de Limburger.
Harry
Karis, Author of The Chateauneuf du Pape Book Visits Wine Library TV- Part 1 –
Episode #806
klik op link hieronder voor
interview met Harry Karis
..\artikel Limburger over Harry Karis.pdf
Duitse
boekbespreking
van
'Châteauneuf-du-Pape'
van
Harry Karis
20.11.2009
Das "Châteauneuf-du-Pape
Wine Book"
Ein Standardwerk
Von Manfred
Wirbals

Das „Châteauneuf-du-Pape
Wine Book“: Ein
Standardwerk
Diese Lücke in
der
Weinliteratur
war recht groß:
Trotz vieler
erstrangiger
Weine ist die
berühmte
Appellation an
der südlichen
Côtes-du-Rhône -
Châteauneuf-du-Pape
- in der
Wahrnehmung
bekannter
Weinautoren und
Verlage geradezu
„zweitrangig“
geblieben.
Zumindest im
modernen
Antiquariat sind
noch ein paar
Titel erhältlich,
die sich vor
einigen Jahren –
wie etwa von
Robert Parker,
Hubrecht Duijker,
James Turnbull
oder Eckhard
Supp – in mehr
oder weniger
umfassender
Weise den Weinen
und Weingebieten
der
Côtes-du-Rhône
widmeten. Ein
aktueller Titel
über die Region,
deren Regularien
Maßstäbe für die
französische
Appellationsentwicklung
gesetzt haben,
lag bis vor
kurzem nicht vor.
Robert Parker
hätte es gerne
selbst
geschrieben
Ein
leidenschaftlicher
Liebhaber dieser
Weinkulturlandschaft
hat die
weinliterarische
Lücke nun nach
über
vierjähriger
Arbeit
geschlossen: Das
von dem
Niederländer
Harry Karis in
englischer
Sprache
geschriebene „Châteauneuf-du-Pape
Wine Book“ setzt
den großartigen
Weinen dieser
Region auf rund
500 Seiten ein
sehr gut
lesbares, an
keiner Stelle
trockenes,
faktengesättigtes
Denkmal. Robert
Parker, selbst
Autor zweier
Bücher über die
Rhône und ihre
Weine,
bezeichnet das „Châteauneuf-du-Pape-Wine
Book“ in seinem
Vorwort als das
Buch, das er –
zumindest in
seinen „wildesten
Träumen“ - gerne
selbst
geschrieben
hätte. Und
Michel Blanc,
Direktor des
Erzeugerverbandes
von
Châteauneuf-du-Pape,
bekannte,
anfangs große
Zweifel an der
Verwirklichung
des Projektes
gehabt zu haben;
nun liege ein „monumentales“
Werk vor, das –
so Michel Blanc
- „zweifellos“
zu einem
tieferen Wissen
und größerer
Wertschätzung
der Weine von
Châteauneuf-du-Pape
führen werde.
Informativ
für Kenner und
Einsteiger
Zwar gilt der
Schwerpunkt des
voluminösen
Werkes auf über
300 Seiten der
detaillierten
Beschreibung von
270 Produzenten
der Appellation,
ihrer Geschichte
und ihres
individuellen (Wein-)
Profils. Doch
weitere Kapitel
führen auch ein
in die
reichhaltige
Geschichte der
Region, die
nicht erst mit
der zeitweiligen
Residenz der
Päpste im 14.
Jahrhundert in
Avignon begann,
widmen sich der
Entstehung der
Weinkultur und
der Appellation,
beschreiben das
Klima und die
Bodenbeschaffenheit
der einzelnen
Lagen. Eine
ausführliche
Beschreibung der
13 zugelassenen
Rebsorten (von
denen es mit
Varianten
eigentlich 22
gibt),
Ausführungen
über
Erziehungsformen
und
Anbaumethoden,
Ausbauschritte
im Keller,
Produktionszahlen
der einzelnen
Erzeuger, der
Appellation und
der ganzen
Rhône-Region
sowie
Jahrgangsbewertungen
und ein
Fachglossar
komplettieren
die
weinfachlichen
Informationen
des neuen
Châteauneuf-Standardwerks,
das als
Gesamtdarstellung
Freunden und
Liebhabern der
renommierten
Appellation
unbedingt zu
empfehlen ist.
Die Fleißarbeit
des früheren
Rockmusikers,
Restaurantinhabers,
studierten
Mediziners und
heutigen
Weinjournalisten
wäre wohl nicht
möglich gewesen
ohne die
Unterstützung
seines für das
Grafikdesign
zuständigen
Sohnes Phil
Karis, der mit
hunderten von
Fotoaufnahmen
für eine ebenso
abwechslungsreiche
wie informative
Illustration der
Châteauneuf-du-Pape-Enzyklopädie
gesorgt hat.
Die im Anhang
aufgelisteten
touristischen
Informationen
mitsamt der
gastronomischen
Kombinationsmöglichkeiten
der
verschiedenen
Weinstile bieten
auch den
Besuchern des
Weingebietes
eine
verlässliche
Orientierung.
Die dürfte
allerdings
leichter fallen,
wenn sich der
Reisende nicht
allein des
zweieinhalb
Kilogramm
schweren Buches
bedient, sondern
auch der „Chateauneuf-du-Pape-Weinkarte“,
die ebenfalls
erstmals 164
Weingüter der
Region, aber
auch einige
Hotels,
Restaurants,
Weingeschäfte
und
Sehenswürdigkeiten
wie Kirchen und
Kapellen
auflistet. Die
Karte ist
laminiert – hier
kann also ohne
Schaden mancher
Rotwein seine
Spuren
hinterlassen,
der bei Touren
mit dieser Karte
verkostet werden
dürfte. Doch
nicht nur das:
Laut Autor Harry
Karis ist die
Karte nicht nur
„wine-proof“,
sondern hat auch
ihre windige
Mistral-Bewährungsprobe
bestanden.
|
|
Harry
Karis
|
Harry Karis:
The
Châteauneuf-du-Pape
Wine Book.
Mit einem
Vorwort von
Robert M.
Parker. Kavino –
Book Publishing:
Roermond /
Niederlande,
2009. Preis:
69,00 € (ohne
Versandgebühr).
Umfang: 488
Seiten. 30,5 x
24 cm, gebunden.
ISBN:
979-90-812017-1-1.
Châteauneuf-du-Pape-Weinkarte,
29,7 x 42 cm.
Preis: 4,95 € (www.cdpwebshop.com).
Das Buch ist
über Amazon und
www.cdpwebshop.com
erhältlich.
Manfred Wirbals
|
|
|
|
|
Ger Bouten, 30
november 2009
Een lesje in nederigheid
voor alle proevers die denken het te weten en te kunnen
verwoorden:
De wijnkenners
ontmaskerd of hoe willekeur de wijnindustrie domineert
In juni 1973 viel de Franse politie binnen in
de kantoren van het gerenommeerde wijnhuis Cruse et Fils.
Daar vonden ze bewijzen dat goedkope wijnen uit de Languedoc
werden verkocht als Bordeaux die vijf keer duurder waren. Op
een vat goedkope tafelwijn troffen ze de notitie ‘Kan
als Beaujolais worden verkocht aan Amerikanen'.
18 mensen werden uiteindelijk voor de rechter gebracht,
waarvan acht werden veroordeeld tot gevangenisstraffen en
boetes van in totaal 8 miljoen dollar.
Wijnfraude is van alle tijden. En het is
tegen voormelde achtergrond dat de Amerikaan Robert M.
Parker, een invloedrijke wijn-journalist uit de VS, in 1978
zijn wijngids zou lanceren. The
Wine Advocate en
Robert Parker behoren inmiddels tot de meest invloedrijke
stemmen in de wijnindustrie. Parker proeft meerdere
duizenden wijnen per jaar. Deze wijnen worden ingedeeld op
een 100-punten schaal. Wijnen met meer dan 90 punten zijn de
A-wijnen. De gouden medailles die Parker uitreikt zijn
dermate invloedrijk dat gerenommeerde wijnhuizen makkelijk
1 miljoen dollar besteden om hun wijnen in de competitie te
brengen. Een fles die 1 punt stijgt binnen Parker's systeem
wordt gemiddeld 7% duurder.
Tot daar het goede nieuws, want in essay dat
in The
Wall Street Journal verscheen,
maakt Robert Hodgson, een gepensioneerd hoogleraar
statistiek (en amateur-wijnkenner), brandhout van dit soort
gidsen. Hodgson verbaasde zich over het feit dat de
uitkomsten van wijnproeverijen en -competities elkaar zo
vaak tegenspraken. Een wijn die in de ene competitie aan de
top staat, wordt in een andere in de vernieling geschreven.
Hij legde een reeks keuringen naast elkaar en kwam tot vaak
halucinante conclusies:
1. Smaak:
uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat zelfs de meest
doorgewinterde wijnkenner niet meer dan 3 à 4 smaken uit
elkaar kan houden, maar een fles Silverado Limited Cabernet
Sauvignon uit 2005 werd door de Wine News omschreven als: ‘stofferig,
krijtgeuren met een vleugje munt, pruim, tabak en leder.
Smaakvolle kers met een parfum van gerookte eik'.
8 geuren of smaken dus. Exact dezelfde wijn krijgt op The
Wine Advocate de omschrijving: ‘veelbelovend
aroma van lavendel, geroosterde kruiden, bosbessen en zwarte
bessen.' 12
smaken dus om een en dezelfde fles te omschrijven en geen
enkele van de 12 smaken komt in beide omschrijvingen voor.
2. Beïnvloeding: Tien
jaar geleden liet de Franse onderzoeker Fréderic Brochet 57
Franse wijnexperts twee identieke, middelmatige
Bordeauxwijnen proeven. Een werd uitgeschonken in een Grand
Cru-fles, de andere in een fles waarin normaal huiswijn
wordt bewaard. Conclusie: de Bordeaux in de Grand Cru-fles
kreeg excellente kritieken; dezelfde wijn uitgeschonken als
tafelwijn werd door de meerderheid van de experts omschreven
met adjectieven als ‘ongebalanceerd' en ‘plat'.
Daarop vroeg en verkreeg Hodgson de
medewerking van een van de belangrijkste jury's van wijnen
in de Verenigde Staten (California State Fair Wine
Competition) voor een langjarig onderzoek. Die jury van
zeventig leden proeft normaliter 100 wijnen in twee dagen.
Ook hun gezag is groot, want hun bevindingen bepalen het lot
van de wijnen op de markt. Hodgson schotelde deze jury
opnieuw 100 wijnen voor, maar zonder dat ze het wisten kwam
iedere wijn vier keer voor in de test. Resultaat: eenzelfde
wijn kreeg beoordelingen die gemiddeld 4 punten uit elkaar
lagen. (85 werd 81 en daarna 89), maar er waren ook
verschillen tot 10 punten (waarbij 79 eerst 89 en dan 69
werd). Hodgson deed die testen verschillende jaren na elkaar
en ook dat leverde verrassingen op, want juryleden die het
ene jaar redelijk consistent waren geweest in hun
beoordelingen, bleken een jaar later juist klungels. Hun
ogenschijnlijk rechtlijnige bevindingen leken een jaar later
gewoon toeval te zijn geweest. De resultaten werden in
januari gepubliceerd in het Journal of Wine Economics. En de
resultaten waren niet mooi: de jury had geen verstand van
wijn. Erger nog, in september maakte de nieuwsbrief The
California Grapevine de beste wijnen van het jaar bekend.
Toen Hodgson de gegevens onderzocht bleek dat wijnen die in
een categorie goud wonnen meestal kansloos waren in andere
categorieën. ‘De
medailles leken willekeurig te zijn verdeeld, met een kans
van 9% dat eender welke deelnemende wijn wel ergens goud zou
winnen. De toekenning van de medailles is identiek aan het
toekennen van een prijs met een enkel criterium als
maatstaf: geluk!', schreef
Hodgson in zijn slotconclusie.
Van de website :Express.be
Ger Bouten 21
november
Afgelopen week verscheen
de Gault Millau Weinguide 2010, naast de gids van Gerhard
Eichelmann de meest invloedrijke als het gaat om de
beoordeling van de jongste jaargang wijnen bij onze
oosterburen. Niet langer prijkt de naam van wijnbouwer – we
bezochten zijn wijngoed tijdens onze Nahe-trip in 2005 – en
journalist Armin Diel op de cover, jarenlang met Joel Payne
de hoofdredacteur van de gids. Dat heeft alles te maken met
een controverse afgelopen zomer die Armin Diel deed
besluiten op te stappen. Aanleiding was een wat ongelukkige
poging van de uitgeverij meer inkomsten te genereren door de
wijnbouwers, kort geformuleerd, om een financiële bijdrage
te vragen. Een groep wijnbouwers waaronder niet de minsten
kwam ertegen in het geweer en zorgde voor nogal wat
beroering in de Duitse wijnwereld. Ook al zijn alle plooien
inmiddels weer gladgestreken, Armin Diel bleef bij zijn
beslissing. Meer over de achtergronden van zijn besluit valt
te zien en te horen in twee interviews op de site van
wijnbouwer Dirk Würtz uit Rheinhessen (www.wuertz-wein.de)
met respectievelijk Joel Payne en Armin Diel. De site van
Würtz is overigens sowieso de moeite waard, maar dit
terzijde.
De nieuwe gids heeft een
aantal (positieve) veranderingen ondergaan, zowel qua inhoud
als qua vormgeving. Hij is ook weer dikker geworden en telt
nu 902 pagina’s. Het belangrijkste zijn natuurlijk de
beoordelingen van de domeinen en hun wijnen. Extra
interessant zijn de promoties respectievelijk degradaties
van deze en gene wijnbouwer, zeer zeker ook voor de
deelnemers aan onze jongste wijnreis naar de Pfalz. Want
twee bezochte domeinen behoren tot de promovendi: Heinrich
Spindler en Dengler-Seyler. De eerste ging van twee naar
drie en de tweede van een naar twee druiventrosjes. Voor de
goede orde: het maximum te behalen trosjes is vijf. Van de
andere blijft Christmann op vier trossen staan, Von Buhl op
drie evenals Schneider. Corbet krijgt in de Gault Millau
geen vermelding.
Tot slot de hoogst
scorende van alle door ons geproefde wijnen tijdens de trip:
de Idig Grosses Gewächs 2008 van A. Christmann. Hij krijgt
van de beoordelaars van de Gault Millau 92 punten.
Gezien op Yahoo. Hoe gek kunnen mensen zijn. Peter 19 nov.
2009
Japan's craze for Beaujolais nouveau has beaten the global
recession, with tourists taking a dip Thursday in a hot
mountain spring coloured red with the fruity wine.
The
Hakone Kowakien Yunessun spa resort celebrated the annual
uncorking of the seasonal drop by having a sommelier pour a
few bottles into an open-air hot spring bath as
holiday-makers enjoyed soaking themselves.
"It's a very fruity taste,"
said visitor Eri Yamagida, 21, who also experienced the wine
bath last year and said she planned to return next year for
the same aromatic pleasure.
It was the fourth annual
bath using the produce of the French winery Laboure Roi at
the spa, which also offers baths with green tea, coffee and
sake.
The Beaujolais service, in
which patrons also sip the wine, has struck a chord with
Japanese people, who highly value seasonal events, said spa
official
Mika Okitsu.
Outside the hot spring's
soothing waters, however, enthusiasm has waned for the wine,
which is traditionally released at the stroke of midnight on
the third Thursday in November.
Japanese sales of
Beaujolais nouveau have fallen since before the global
financial crisis hit the world's second largest
economy last year, although Japan remains among its top
foreign markets.
Sales in Japan have fallen
from a record 12.5 million bottles in 2004 to 8.26 million
in 2007 and 6.7 million in 2008.
Ode aan Christmann
Miserabel herftsweer, zieke vrouw thuis, waardeloze
bridgedrive, sikkeneuren bij Pauw en Witteman met alweer Wilders en consorten.
Dan maar een fles Spätburgunder SC 2007 van
Christmann uit de kelder opgediept. Misschien een beetje te koud, so what! De
wereld verandert opeens. Als de lichte 'smoky' noot langzaam verdwijnt, de wilde
bosaardbeitjes en framboosjes voorzichtig en elegant verschijnen, ietsje pure
chocola, verpakt in kostbaar cederhout, de tong streelt, met een oneindige
afdronk, dan is het toch nog feest. Wat een sensatie. I'm in heaven. Al biedt je me het dubbele
van de prijs voor deze wijn, ik sta hem niet af! Confrères en consoeurs, bestel zo lang het nog kan.
Peter 11 nov 2009
Mocht je ook zo'n wijnervaring hebben, laat het dan weten!
Om de polemiek gaande te houden nog drie artikeltjes (Weinplus en wikipedia US)
over geur en mineralen. Frans-Duitse tegenstelling
Petrolton
goût de pétrole (franz.), petrol tone (engl.) , nota di petrolio (ital.)
Typische Duft-
und Geschmacksnote (auch Juchtenton oder Kerosinton) im Wein, die an
Mineralöl-Derivate oder gegerbtes Juchtenleder erinnert (russisch Juchten =
mittels Birkenrinden-Teerstoff gegerbtes Leder, Birkenteeröl wird in der
Parfümerie als Duftstoff verwendet). Der typische Ton wird durch den Stoff
TDN
(Trimethyl-Dihydronaphtalin) verursacht. Häufig tritt der Petrolton zwar beim
Riesling
auf (und wird von manchen Riesling-Freunden durchaus geschätzt), ist jedoch
nicht auf diese Rebsorte oder auch nicht auf bestimmte Bodentypen beschränkt.
Besonders kommt er bei gereiften bzw. höherwertigen Weiß-Weinen mit hohen,
zuckerfreien Extrakten vor. Durch Versuche wurde festgestellt, dass Wärme (bei
zu warmer Lagerung) die Bildung fördert. Ein Zusammenhang scheint auch mit
oxidativer Lagerung und besonders bei Korkfehlern zu bestehen (siehe auch unter
Korkschmecker).
Hier wird häufig eine schnellere und verstärkte Bildung von Petroltönen
beobachtet. Tritt der Petrolton schon bei jungem Wein oder in extremer
Ausprägung auf, kann es sich um einen
Weinfehler
handeln. Siehe auch unter
Firn.
Petroleum notes in aged Riesling wines
With time, Riesling wines tend
to acquire a petrol note[16]
(goût petrol in French) which is sometimes described with associations to
kerosene, lubricant or rubber. While an integral part of the aroma profile of
mature Riesling and sought after by many experienced drinkers, it may be
off-putting to those unaccustomed to it, and those who primarily seek young and
fruity aromas in their wine. The negative attitude to aromas of mature Riesling,
and the preference for young wines of this variety, seem more common in Germany
than in Alsace or on the export market, and some German producers, especially
the volume-oriented ones, have even gone so far as to consider the petrol notes
a defect which they try to avoid. In that vein, the German Wine Institute has
gone so far as to omit the mentioning of "petrol" as a possible aroma on their
German-language
Wine Aroma Wheel,
which is supposed to be specially adapted to German wines, and despite the fact
that professor
Ann C. Noble
had included petrol in her original version of the wheel.
The petrol note is considered
to be caused by the compound
1,1,6-trimethyl-1,2-dihydronaphthalene
(TDN),[17]
which during the aging process is created from
carotenoid
precursors by acid
hydrolysis.
The initial concentration of precursors in the wine determines the wine's
potential to develop TDN and petrol notes over time. From what is known of the
production of carotenoids in grapes, factors that are likely to increase the TDN
potential are:[16]
-
Ripe grapes, i.e., low
yields and late harvest
-
High sun exposure
-
Water stress, which is
most likely in regions which do not practice
irrigation,
and there primarily in certain dry vineyard sites in hot and dry years
-
High acid content
These factors are usually also
considered to contribute to high quality Riesling wines, so the petrol note is
in fact more likely to develop in top wines than in simpler wines made from
high-yielding vineyards, especially those from the New World, where irrigation
is common.
Mineraliteit
Bezeichnung (auch Mineralität) für den Geruch und Geschmack eines Weines im
Rahmen einer
Wein-Ansprache.
Diese Eigenart wird zumeist Weinen zugesprochen, die auf Weingarten-Böden mit
hohem Mineralgehalt gewachsen sind, zum Beispiel Kalk-, Granit-, Schiefer- oder
Vulkan-Böden. Der Ton erinnert oft auch an feuchte Erde, Kreide, Kräuter, Leder
oder Teer. Die Weine haben auch einen
salzigen
Ton und besitzen häufig keine oder nur eine schwach ausgeprägte Fruchtigkeit. Zu
erwähnen ist, dass der Begriff in der Weinwelt heiß diskutiert wird, denn
Minerale besitzen alleine für sich keinen Geschmack, sondern allenfalls in ihnen
eingeschlossene Substanzen. Die tatsächliche Herkunft ist jedenfalls
wissenschaftlich noch nicht geklärt. Ein verwandter Begriff ist
Feuerstein.
reactie van Hein Schumans
op artikel van Ger
Beste Ger,
Zeer bedankt voor je berichtgeving. Alle informatie verzamel ik
en verwerk het daar waar nodig.
Dat wil niet zeggen dat ik het met alles eens ben. Iedereen heeft
zo zijn eigen mening.
Hoewel ik Cees van Casteren persoonlijk ken en zijn vakkennis
(vooral op het gebied van chemie) hoog waardeer, zet ik vraagtekens bij zijn
opvatting over zijn uitleg over mineraliteit in de wijn.
Grote deskundigen, universitaire onderzoekers en Conseils
Interprofessionnels denken en publiceren daar anders over en kunnen dit met
bewijzen staven.
Vandaar dat ik graag vanuit deze bronnen werk en het verder geef
in mijn voordrachten. Het komt niet uit eigen koker.
Met vriendelijke groet;
Hein.
Vond
het vreemd dat Corbet niet te vinden was op www.wein-plus.de de grootste Duitse
wijnsite. Vandaar mijn vraag om opheldering bij Wein-Plus. Binnen twee dagen
stond Corbet er op. Peter, 10 nov..
Sehr
geehrter Herr Seifert,
wir sind
bereits seit 2006 im Weinführer Wein-Plus.de aufgeführt. Vielleicht funktioniert
die Suchanfrage nicht richtig, so dass Sie uns nicht finden konnten. Ich weiß es
auch nicht wirklich...
Jedenfalls
hat Ihre Nachfrage bewirkt, dass Herr Tischelmayer einen längeren,
einführenden Text über unser Weingut geschrieben hat, welcher sich nun vor den
Verkostungsnotizen zu unseren Weinen auf Wein-Plus befindet.
Ihnen an
dieser Stelle "vielen Dank" für Ihr Engagement!
Es freut
uns sehr, dass Ihnen die Weinprobe bei uns gefallen hat. Sie waren eine sehr
angenehme Gruppe. Viele Grüße auch an die anderen Damen und Herren Ihres
Weinclubs.
Mit
freundlichen Grüßen aus der Pfalz vom
WEIN- & SEKTGUT CORBET
Christina
Corbet
Wein- &
Sektgut Corbet
Diedesfeld
Kreuzstraße 7
67434 Neustadt/Weinstr.
Tel.:
+49 6321 86144
Fax: +49 6321 84468
E-Mail:
weingut@corbet.de
Website:
www.corbet.de
geplaatst door Ger Bouten, 9 november
2009
Peter,
Toeval bestaat niet, zo lijkt het vaak want
zojuist vind ik dit stukje op de website van By the grape (www.bythegrape.com):
Kippenvel van
riesling uit de Elzas.
Foto: Tony Le Duc (By The Grape)
Wortels gaan
dieper in de Elzas dan in welk ander wijngebied ook. Foto: TOT PR (By The Grape)
Over de auteur
Cees van
Casteren is consultant, wijnschrijver en freelance journalist. Schrijft geregeld
voor zowel landelijke als regionale kranten over wijn en heeft een wekelijkse
column in De Gelderlander. Is correspondent voor Meininger’s Wine Business
International en hoofdredacteur van de supplementen van Perswijn. Is tweevoudig
Vinoloog van het Jaar en werd in 2006 Ambassadeur du Champagne in Nederland.
Schreef acht boeken sinds 2004.
cees@bythegrape.com
Kippenvel van
Elzas-wijn
Ik dronk
afgelopen weer eens de Cuvée Frédéric Emile Riesling van Trimbach uit de Elzas.
En ik krijg er weer kippenvel van. De wijn heeft alles: lengte, het grootse
karakter van riesling, complexiteit, en mineraliteit.
Goût
du terroir
Ik heb mijn hoofd erover gebogen hoe ik het begrip mineraliteit in wijn uit kan
leggen voordat iedereen de kamer heeft verlaten, of naar de volgende website is
gegaan. De Fransen hebben het vaak over 'le goût du terroir', dat refereert aan
de smaak van de bodem, maar dat voor mij veel meer omvat. De smaak van de bodem
is weliswaar verbonden met de identiteit van de wijn, en misschien wel de
belangrijkste reden waarom dat de riesling van de ene wijngaard in de Elzas weer
zoveel anders smaakt dan die van een andere wijngaard, ook al liggen die soms op
slechts steenworp afstand van elkaar. Maar dat staat los van mineraliteit.
Trimbach Cuvée Frédéric Emile
Wat is er dan mineraal aan een wijn? Wijngaardbodems zitten vol met mineralen
zoals stikstof, kalium, fosfor, magnesium en zink. En des te dieper de bodem,
des te meer mineralen de wortels kunnen opnemen. Al heeft nog nooit iemand
kunnen bewijzen dat wijnen letterlijk smaken naar de bodems waaruit ze zijn
voortgekomen. Feit is dat de wortels in de Elzas dieper gaan dan in welk ander
wijngebied ook om het water te vinden om te overleven. Waar het ook vandaan
komt, mineraliteit is iets dat ik vaak aantref in wijnen uit de Elzas, met name riesling.
In plaats om het hier proberen uit te leggen, raad ik u aan in de komende
decembermaand een Cuvée Frédéric Emile van Trimbach aan te schaffen en het zelf
vast te stellen. Weet u ook meteen waarom ik er kippenvel van krijg.
Heb het stukje
ook even aan Hein doorgemaild.
Groet,
Ger Bouten
gelezen door Liesbeth, 8
nov. 2009 en tip voor Sinterklaas!
Klosse,
P. (auteur)
Spelen met smaak
Basisboek / druk 1 basiskookboek met wijn-spijssuggesties. ISBN/EAN:
9789043906876. Uitgever: Tirion Culinair.
Smaak is
doodgewoon een kwestie van chemie
Henrico Prins,
De Volkskrant
Gepubliceerd op 16 september 2005 00:00, bijgewerkt op 15 januari 2009 16:37
Peter Klosse is
in Nederland de autoriteit op het gebied van smaak. Hij is de eigenaar van het
veelgeprezen restaurant De Echoput, nabij Apeldoorn, en promoveerde een paar
jaar geleden aan de Universiteit Maastricht op een proefschrift waarin hij een
geslaagde poging deed smaak objectief te benaderen. Daaruit kwam een indeling in
'smaakstijlen' voort, alsmede een vocabulaire waarin woorden als 'filmend' en
'mondgevoel' om voorrang streden; treffende formuleringen die intussen door de
culinaire goegemeente zijn omarmd.
Zoals zijn
proefschrift als het ware smeekte om een vertaling voor een wat groter publiek,
naderhand verschenen als Het proefboek - De essentie van smaak, vroeg die
vertaling op haar beurt weer om een praktisch toepasbare kookgids. Die is er nu.
In Spelen met smaak zet Klosse zijn smakentheorie nog eens - kernachtig -
uiteen, en ditmaal verstrekt hij er tal van toepasselijke recepten bij.
Hij verzuimt
niet te melden waarom hij dat doet, en waarom hij veronderstelt dat de bewuste
keus voor een bepaald smakenpatroon in veel gevallen leidt tot een lekkerder
maaltijd - hoewel je van Klosse meteen al leert dat je juist dat begrip 'lekker'
maar beter achterwege kunt laten. 'Lekker heeft met emotie te maken', schrijft
hij, 'smaak met chemie (onder andere).'
Klosse
combineert vervolgens negen categorieën - van lamsvlees tot gevogelte, van
desserts tot vegetarische gerechten - met zeven smaakstijlen: fris, rond, vol,
krachtig, prikkelend, 'balans laag' en 'balans hoog'. Bij die laatste twee
stijlen leert hij dat op het gebied van kooktechnieken, kruiden, ingrediënten,
toevoegingen en sauzen alles is toegestaan, zolang er niets is dat overheerst.
'Mondgevoel: strakke en filmende elementen zijn beide aanwezig, maar houden
elkaar in balans.' Het is een zakelijk zinnetje uit een zakelijk vormgegeven
boekje dat onmisbaar is voor wie geregeld menu's samenstelt.
11 oktober 2009, gelezen door Will,
na druivenpittenolie en wijnsteenzuur nog meer gerecyclede wijnafvalproducten
voor toetjes en kosmetika
The wonders of
wine
Two
years ago, a group of friends were enjoying a glass of wine in the
Mosel region in south-west Germany when their conversation turned to
the
health benefits which studies attribute to the drink. During the
fermentation process of making wine, by-products are left over which
are
often just discarded as waste and the friends reasoned that since these
by-products contain the goodness of wine in an even more concentrated
form,
and without the alcohol, shouldn’t it be more often used and
consumed by humans?
One
of the friends was Bernd Diehl, the 48-year-old co-owner of a
German chemical analysis company called Spectral Service. He proposed
his
company develop a method to turn the by-products into a powder
preserving as many of the natural, healthy properties of wine as possible
-
the proteins, B vitamins, minerals and polyphenols, which are thought to
prevent heart or circulation diseases, inflammation and thrombosis.
As a
relatively small company, Spectral decided to partner with
the
larger Technologie-Transfer- Zentrum (TTZ), German specialists
in
product development, and the pair successfully applied to carry out
their research as a EUREKA project.
As
well as developing wine powder, the partners also wanted to test
their powders in different kinds of products – in both food and drink,
as
well as in make-up. Here Spanish natural cosmetics company Alfaverde
Productos Naturales was keen to help. “We didn’t just want to extract the
nutrients from red wine and press them into pills,” says ProVino’s
project leader Gabriele Randel. “We worked from the principle that if
omega-3-fatty acids are good for you it’s better to eat fish than to swallow
a
-supplement. By adding red wine powder to products we also wanted
to
keep some of the taste and colour of red wine.”
So
the partners’ two-year research programme began. Diehl and Randel
drove up and down Germany, collecting wine material from
vineyards in the Mosel, the Rheinland- Pfalz , the Ahr and many more. They
delivered the material to TTZ whose team carried out drying experiments,
producing different powders, which were sent to Spectral for chemical
analysis.
Other companies had previously produced red wine powders from byproducts,
but
the Pro Vino partners felt earlier drying methods lost a lot
of
the natural nutrients or required adding preservatives and artificial
substrates to create a stable powder.
Some
Spanish and Italian guys told us they liked red wine but that it seemed weird to
have it in a powder.
When
they tried it we convinced them. Dr Gabriele Randele - Spectral Service Gmbh
Laboratorium für
Auftragsanalytik, Germany. A conversation over a glass of wine turned into
EUREKA-backed research effort to create
new,
healthy wine-flavoured products. The German and Spanish partners of project E!
4008
PROVINO say they have invented a way of making powder from by-products of red
wine
production which could be used in everything from yoghurt and chocolates to
creams and
face
masks.
Shaping tomorrow’s innovations today “We developed a gentle drying
process which did not use much heat in order to not destroy ingredients,”
says
Randel.
Once
the researchers hit on powders which contained high amounts of
nutrients, including a high dose of protein and polyphenols, they set out
to
find the tastiest combinations in food and the best uses in cosmetics.
Not
all the products were successful.
But
the experiments showed the powders’ strengths and limitations.
“In
some products the powder is too acidic and it wasn’t nice,” she says. “In
others, the fruity taste of the grapes in combination with the acidic effect
is
refreshing.”
Randel’s personal favourites were yoghurt drinks and other dairy
products, like ice-cream, and pastries, cakes and chocolates. Skin
creams using the powder were more effective than red to violet eyeshadow
and
some wine properties could be good for the skin, including
having anti-wrinkle effects. However consumers would have to get used to
the
idea of applying a cream which is initially violet although does not stay
red
when absorbed into the skin, says Randel. A face mask using the powder
was
successful because the tartaric acid in the grapes formed crystals
if
preserved at a high level. “It had a softening and cleansing effect,” she
says.
Creating the combinations is not a simple matter because, as the
partners found, different wine varieties produced very different
tasting powders and different powder concentrations were suitable
for
different products. Nevertheless, the successful products they
developed and tested have convinced the team that the ProVino product
could be attractive to healthconscious consumers. They also offer
a
good use for red wine by-products, the disposal of which is now subject
to
tighter European regulation and which cannot be just dumped on
land.
Every year in Germany alone, there are about 120,000 hectolitres
of
wine by-products, enough to produce 12,000 tonnes of dried red
wine
powder.
ProVino’s partners are now talking to companies interested in the powder
for
specific products. If enough firms want a powder to be produced for a
product, Spectral may even consider creating a new company just to
manufacture the powder. Another alternative for the commercialisation
of
the powder is that a manufacturer buys the ProVino method.
One
of the ProVino products has
already been tested on consumers on a small scale, thanks to EUREKA, which
encouraged the partners to market their results at the Innovation Days
exhibition held in June in Lisbon. PROVINO set up a stand and gave
out
a yoghurt drink containing the
red-wine powder.
“That was really invaluable because we were forced to talk about the product,
not just
to
companies, but also to ordinary people. We were forced to ask do
they
like the product?” says Randel. The response of those who tasted
the
yoghurt drink was positive, even from those who were initially
reluctant to try it, she says. “Some Spanish and Italian guys told us they
liked red wine but that it seemed weird to have it in a powder. When
they
tried it we convinced them.” The fruity taste of the grapes in combination with
the
acidic effect is refreshing.
Dr Gabriele Randele - Spectral Service Gmbh Laboratorium für
Auftragsanalytik, Germany
! 4008 PROVINO
Dr Gabriele Randele
Spectral Service Gmbh Laboratorium für
Auftragsanalytik
Emil-Hoffmann-Strasse, 33
50996 Koeln
Germany
Tel. +49 2236 96 947 0
www.spectralservice.de
Onderstaand stukje komt uit de
jongste nieuwsbrief van de Gault Millau.
Ger Bouten 30 september 2009
|
Trockener
Riesling eine Domäne der Pfalz |
|
Die meisten trockenen
Top-Rieslinge kommen im Jahrgang 2008 aus der Pfalz. Das haben
umfangreiche Verkostungen für den Gault Millau WeinGuide 2010 ergeben.
Und nirgends ist es leichter, günstig an beste Qualitäten zu kommen, wie
in Deutschlands zweitgrößtem Anbaugebiet, das sich von Grünstadt im
Norden bis Schweigen an der französischen Grenze erstreckt.
Der Jahrgang 2008 hat
zugleich einen Stilwechsel herbeigeführt. „Die besten trockenen
Rieslinge wurden endlich wieder zu reifen, aber zugleich auch eleganten
Weinen, wie man es vom Riesling erwartet“, berichtet Jürgen Mathäß, der
die Pfalz für den Gault Millau betreut. Sein Verkostungsteam hatte in
den letzten Jahren „schwere Kolosse mit bis zu 14 Volumenprozent Alkohol“
beim Riesling als falschen Trend kritisiert.
Eine markante, in
ausgereiften Weinen auch geschliffene Säure, zeichnet den Jahrgang 2008
in der Pfalz aus. Die Verkoster probierten aber auch zahlreiche nicht so
gut gelungene Exemplare mit grüner, manchmal gar ruppiger Art.
Entscheidend sei der Lesezeitpunkt gewesen, weiß Mathäß. Wer sich im
September habe nervös machen lassen und zu früh in die Weinberge zur
Ernte aufgebrochen sei, habe kaum Spitzenprodukte auf den
Verkostungstisch stellen können.
Während der Riesling
also über weite Strecken brilliert hat, war 2008 nicht gerade ein
besonders gutes Burgunderjahr. Allenfalls einige Chardonnays genügen
gehobenen Ansprüchen. Anders sieht es bei den 2007 er Spätburgundern aus.
Zwar dominiert hier mehr denn je Friedrich Becker aus Schweigen mit
seinen Weltklasse-Weinen das Feld. Doch dahinter gruppieren sich
zahlreiche Betriebe, die mit immer besseren Spätburgundern auf den Markt
drängen.
Damit der Weinfreund
künftig einfacher und schneller die besten und günstigsten Weine
entdecken kann, helfen neue Übersichten im Gault Millau WeinGuide
Deutschland 2010. „Wir werden den Zugang zu den Weinen mit dem besten
Preis-Leistungs-Verhältnis erheblich verkürzen“, verspricht
Chefredakteur Joel B. Payne. Der WeinGuide, der im Münchner
Christian-Verlag erscheint, soll Mitte November in die Buchläden kommen. |
Geen lichte kost, maar
voor de geïnteresseerden onder ons wellicht toch gefundenes Fressen: een
persbericht van de universiteit in München,
24 sept 2009 - groet Will
Genetic
discovery could break wine industry bottleneck, accelerate grapevine breeding
Could point the way toward
production of European-tasting wines from American vines
One of the best known episodes in the 8000-year history of
grapevine cultivation led to biological changes that have not been well
understood – until now. Through biomolecular detective work, German researchers
have uncovered new details about the heredity of Vitis varieties in cultivation
today. In the process, they have opened the way to more meaningful
classification, accelerated breeding, and more accurate evaluation of the
results, potentially breaking a bottleneck in the progress of the wine industry.
Their discovery removes a major obstacle to a development already under way –
that is, a shift toward grapevine breeding guided by highly specific genetic
markers. It may even point the way toward production of European-tasting wines
from North American cultivars, free of the "musty" or "foxy" flavors associated
with New World grapevines.
In response to the "great European wine blight" of the
mid-1800s, growers aimed at preserving the most desirable qualities of European
grapes while breeding in the hardiness of North American varieties. These were
naturally resistant to native pests that had found their way – by steamship,
most likely – across the Atlantic to Europe. Beginning around 1860, the
introduction of two North American pests – an aphid and a fungus – nearly
destroyed the wine industry, particularly in France. A century ago, many hybrids
were in use, but the wine they produced was judged to be so inferior in flavor
that winemakers were prohibited from blending them with higher-quality
traditional wines.
Today, breeders as well as growers have many reasons to want
to know the heritage of grapevines, and readily observed traits are seldom
sufficient. To distinguish among the countless grapevine cultivars, even experts
need more than meets the eye. Much of a plant's history can be read on the
molecular level, from its DNA and biochemistry, and modern scientific tools have
been developed to discern the "fingerprints" of Old World, New World, and hybrid
grapevines. New research shows, however, that one of the best established
fingerprinting tools is not completely reliable, because it assumes a simpler
genetic history than the biomolecular evidence records.
The investigation was a collaboration between the Technische
Universitaet Muenchen in Bavaria and the JKI Institute for Grapevine Breeding,
along the famous Weinstrasse or "wine route" in the Pfalz region. Clues led the
researchers to suspect that a difference in a particular phytochemical marker
that has long been used to distinguish grape varieties stemmed not from a single
gene mutation, but from a double mutation. Furthermore, they revealed, the
chromosome bearing the double-mutated gene is one that may also carry a gene
responsible for the poor, "musty" aroma of the North American varieties. A
complex series of experiments and analyses confirmed this, and ruled out other
possible explanations. A detailed description of the methods and results has
been published in the Journal of Agricultural and Food Chemistry.
The biochemical process at the crux of the investigation is
the production of anthocyanin pigments. Red European Vitis vinifera
cultivars produce only pigment compounds such as the one called oenin (malvidin
3-O-glucoside), whereas most other Vitis species and hybrids can produce pigment
compounds like malvin (malvidin 3,5-di-O-glucoside) as well. This subtle
difference, which has been used to classify wines according to their varietal
origin, had been attributed to a particular gene mutation inherited by the
European plants. If that was the whole story, however, certain breeding programs
might have been expected to turn on malvin production in European varieties, and
this had never been observed.
Professor Wilfried Schwab of the Biomolecular Food Technology
Department at TUM led the effort to find out what genetic changes would restore
malvin-producing enzymatic activity in European varieties – with the primary aim
of teasing out missing details of their family history. The tools the
investigators brought to bear included techniques for isolating and cloning DNA
sequences of interest, rewriting specific parts of the genetic code – through
what's called site-directed mutagenesis – and determining the three-dimensional
structure of proteins expressed as a result. Their discovery of a double
mutation could lead to the development of more accurate classification tools and
effective marker-assisted breeding methods. They suggest that this knowledge
might also be used in another way, to enable American species and cultivars to
produce European-tasting wines, free of the "musty" or "foxy" flavors associated
with New World varieties.
###
Persbericht uit de Pfalz
Wijnhuis Corbet heeft de prijs "Siegerwein
2009" gewonnen voor de beste Rieslingsekt van de Pfalz, en laat daarmee een
aantal gerenommeerde huizen ver achter zich. Deze Riesling brut 2007 zullen we
beslist proeven op zaterdag 24 oktober. Prijs: 9,50 euro.
Tevens beschikt Corbet sinds deze week over een
website: www.corbet.de. Mooi verzorgde,
eenvoudige site.
Peter 24 sept. 2009
Persbericht
Consument wordt 'wijnwijs'
Nieuwe nationale website wil informatiegat dichten
Op 'instapniveau' is de voorlichting aan wijnconsumenten onvoldoende of te
pover. Dat hebben onderzoekbureaus al vaker vastgesteld. De bestaande info is te
sterk verbrokkeld. Vaak te hoog gegrepen. En over allerlei doelgroepen gespreid.
Dat vinden de initiatiefnemers van een nieuwe nationale wijnwebsite voor
consumenten:
www.WIJNWIJS.eu.
Zij willen daarmee het informatiegat in de bestaande media dichten.
Wijnconsumenten ergeren zich bovendien aan informatie die van commercie is
doortrokken. Ze keren zich af van wijnwebsites en wijnbladen die promotie en
reclame verpakken in schijnbaar 'objectieve' reportages of berichten, hebben de
initiatiefnemers vastgesteld.
Wie maken WIJNWIJS? Uitsluitend wijnjournalisten en wijnschrijvers die hebben
bewezen wars te zijn van commercie als 'pakpapier' voor als 'onafhankelijk'
verkochte berichtgeving. WIJNWIJS kent ook geen sponsors of geldschieters uit
reclame- of promotiecircuits.
Wijnwijs bericht over wijnkwaliteit. Over wat er achter etiketten schuil gaat.
Over informatie-onzin en misleiding. Over wat er aan wijn wel en niet deugt en
waarom. Over nieuwigheden op proeverijen, wijnpresentaties en wijnevenementen.
Over knoeierijen en miskopen. Over het gedoe van 'kenners' en handelaren die
niet van daglicht houden. Kortom, over alles wat de beginnende wijn consument
interesseert.
WIJNWIJS is een pro-actieve wijnwebsite onder hoofdredacteurschap van John
Bindels, bekend als kritisch wijncolumnist. Site-manager is de culinair
journalist Cornelis Heystek.
WIJNWIJS, komende week officieel in de lucht, streeft naar ongekleurde
informatie in simpele taal. Zie verder: "Wat WIJNWIJS wil" op
www.wijnwijs.eu
Gelezen door Will
Gelezen op de website van
de FAZ. 3 juli. Peter
Koscherer Wein
Mit dem Rabbi an die Spitze
Von Peter Badenhop
02. Juli 2009 Jürgen Wagner
hat die Geschichte schon oft erzählt. Vielleicht ein paar hundert Mal. Aber der
Neununddreißigjährige erzählt sie gern, denn es ist nicht nur die erstaunliche
Geschichte einer kleinen Winzergemeinde in den Bergen Südkataloniens, die sich
mit Hilfe eines koscheren Weins einen Namen in der internationalen Weinwelt
macht und zu einem der bekanntesten Betriebe Spaniens wird. Nein, es ist auch
seine Geschichte, die des jungen deutschen Kellermeisters, der nach dem Studium
in die Welt zieht und ausgerechnet in einer 400-Seelen-Gemeinde jenseits der
Pyrenäen sein Glück findet.
Gut 13 Jahre nachdem er das
erste Mal nach Capçanes kam, vertritt Wagner heute nicht nur die
Winzergenossenschaft bei Tastings und Messen in Europa und der ganzen Welt -
sondern im Grunde das ganze Dorf. Denn von den achtzig Familien, die dort leben,
sind praktisch alle Mitglieder der Kooperative. Und so spricht Wagner, wenn er
etwa beim „Rheingau Gourmet Festival“ Anfang März, ein paar Wochen später bei
der Fachmesse „ProWein“ in Düsseldorf oder diese Woche auf der „Vinexpo“ in
Bordeaux die Capçanes-Weine vorstellt, nicht nur über die Produkte der Kellerei.
Sondern auch über die Menschen und ihr Dorf. Die Zuhörer sind meistens
begeistert. Sie mögen die kraftvollen, saftigen Rotweine, die in den modernen
Kellern der Genossenschaft ausgebaut werden. Und sie mögen die Story, die damit
verbunden ist. Weine mit Geschichte haben auf die Connaisseurs dieser Welt schon
immer eine besondere Anziehungskraft ausgeübt - selbst dann, wenn sie noch so
jung ist, wie in diesem Fall.
Weinbau mit langer Tradition
In Capçanes hat Weinbau eine
lange Tradition, bis ins Mittelalter reichen die Anfänge. Vor der großen
Reblausplage, die Anfang des 20. Jahrhunderts alle Weinberge zerstörte, waren in
den drei kleinen Tälern, die zur Gemeinde gehören, rund tausend Hektar mit Reben
bestückt. Nach der Wiederbepflanzung, mit der die Weinbauern 1905 begannen,
waren es nur noch knapp ein Fünftel davon. Die Kooperative „Celler de Capçanes“
geht auf fünf Familien zurück, die sich 1933 zusammenschlossen - begeistert von
der damals in Katalonien aufkommenden Genossenschaftsidee und getrieben von den
veränderten Bedingungen des Weinmarktes, der vor allem größere Mengen für den
Export verlangte.
Doch der spanische Bürgerkrieg
und seine Verwerfungen machten schon bald alle Pläne zunichte; richtig Fuß
fassen konnte die Kooperative erst in den fünfziger Jahren. Als Trauben- und
Tankwein-Lieferant kam sie mit einigen sehr großen, namhaften Weinproduzenten
ins Geschäft. Als „poor man's port“ wurden die fruchtig-fülligen, alkoholreichen
Tropfen aus den Bergen im Hafen von Tarragona abgefüllt und vor allem nach
England verschifft.
Wein-Botschafter: Jürgen
Wagner
Doch auch dieses Geschäft
wurde zunehmend schwieriger. Anfang der Neunziger suchte die Genossenschaft
schließlich geradezu verzweifelt nach einer Alternative. Die Rettung kam mit der
jüdischen Gemeinde im etwa 120 Kilometer nordöstlich gelegenen Barcelona. Ein
zufälliger Kontakt zu einem Rabbiner brachte die katholischen Weinbauern auf die
Idee: Wir machen koscheren Wein, in unserem eigenen Keller und von allerbester
Qualität! Ein Wagnis sondergleichen.
Herstellung nach religiösen
Gesetzen
Wie groß es war, zeigt ein
kurzer Blick auf die Anforderungen, die die religiösen Gesetze an die
Herstellung eines koscheren, also nach jüdischem Verständnis „korrekten“ Weins
stellen: Die Trauben dürfen nicht von Rebstöcken stammen, die jünger als vier
Jahre sind, und im siebten Jahr, dem sogenannten Sabbatjahr, dürfen keine
Trauben geerntet werden. Die letzten zwei Monate vor der Ernte darf nicht mehr
organisch gedüngt werden. Alle Geräte, die zur Ernte oder Verarbeitung der
Trauben dienen sollen, müssen unter Aufsicht von Rabbinern gesäubert werden.
Jegliche Zusätze wie Enzyme, Bakterien oder Gelatine sind beim Vinifizieren
unzulässig. Die Flaschen dürfen nicht mehrmals gefüllt werden.
In Kellern wie diesem
lagern Schätze nicht nur für Weinkenner
Die Kooperative ließ sich auf
das Experiment ein, investierte in moderne Technik, einen eigenen koscheren
Keller mit eigenen Tanks, Fässern und Gerätschaften - und produzierte mit dem
„Flor de Primavera Peraj Ha'abib“ gleich im ersten Jahrgang einen Wein, der
sensationell gut ankam. Die Kritiker - nicht nur die jüdischen - überschlugen
sich förmlich in ihrem Lob für diese intensive, fruchtig-komplexe, zwölf Monate
in Barrique ausgebaute Cuvée aus Garnacha, Cabernet Sauvignon und Cariñena. Mit
einem Schlag fand sich Capçanes auf der Landkarte der spanischen und
internationalen Weinkenner-Szene wieder.
Wie vor zweitausend Jahren
Das Geheimnis des „Peraj
Ha'abib“ liegt im strengen „Lo Mebushal“-Verfahren, bei dem (anders als bei den
meisten anderen koscheren Tropfen) der Wein nicht pasteurisiert wird, um ihn
„rein“ zu machen, sondern die Erzeugung streng nach den rabbinischen Regeln
erfolgt. „Im Prinzip machen wir den Wein wie vor zweitausend Jahren - ohne
Zusätze, ohne Filtration, ohne Schönung, ohne alles“, sagt Jürgen Wagner. Den
hatte es nach dem Studium an der Weinbauschule in Geisenheim im Rheingau nach
Spanien gezogen, wo er für einen Importeur arbeitete, als er 1996 zum ersten Mal
von dem koscheren Wein aus dem katalanischen Bergdorf las. „Das musste ich
probieren, und so bin ich dann einfach mal hingefahren.“ Daraus ist eine
dauerhafte Verbindung entstanden. Inzwischen ist Wagner Genosse und als einer
der drei Kellermeister vor allem für das Marketing und den Export der
Capçanes-Weine zuständig.
Mittlerweile macht der „Peraj
Ha'abib“, der als einer der besten koscheren Weine überhaupt gilt und vor allem
in Amerika (in erster Linie in New York) und Kanada getrunken wird, nur noch
wenige Prozent der Capçanes-Produktion von insgesamt rund 600.000 Flaschen im
Jahr aus. „Aber er ist die Grundlage für alle folgenden Weine gewesen - ohne ihn
gäbe es uns heute vielleicht gar nicht mehr“, sagt Wagner. Abgesehen von der
Aufmerksamkeit der Fachwelt hat die Produktion des koscheren Tropfens der
Kooperative vor allem Knowhow und Selbstbewusstsein zum Vinifizieren
hochwertiger Flaschenweine gebracht. Der Spitzenwein „Cabrida“, ein in Barrique
ausgebauter, reinsortiger Garnacha von unglaublicher Kraft, Struktur und
Fleischigkeit, erringt Jahr für Jahr höchstes Kritikerlob. Aber auch die anderen
Tropfen des Hauses finden nicht nur in Spanien, sondern vor allem in Amerika
viele Freunde. „Wir exportieren inzwischen 80 Prozent unserer Weine, in etwa
vierzig Länder weltweit“, sagt Jürgen Wagner.
Qualität ist der Schlüssel zum
Erfolg
„Celler de Capçanes“ ist nicht
unwesentlich am Aufstieg des erst im Jahr 2000 geschaffenen Herkunftsgebietes
D.O. Montsant beteiligt, das zuvor zur D.O. Tarragona gehörte, wegen seiner
kleinteiligen, bergigen Beschaffenheit aber eine ganz andere Struktur hat als
die weitläufigen Flachlagen rund um die Hafenstadt Tarragona. Von den rund 2020
Hektar Rebfläche in Montsant gehören 230 Hektar zur Genossenschaft Capçanes; sie
sind überwiegend mit den autochthonen Sorten Garnacha und Cariñena bepflanzt, es
werden aber auch Tempranillo, Cabernet Sauvignon, Merlot und Syrah angebaut.
Weiße Sorten spielen praktisch keine Rolle.
Die Weinberge der Kooperative
erstrecken sich in einer Höhe von 150 bis 600 Metern, meist in alten
Terrassenanlagen und Steilhängen. Viele Rebanlagen sind sechzig Jahre und älter,
manche fast hundert Jahre alt. Die einzelnen Mitglieder der Genossenschaft - 15
Prozent der Winzer halten etwa 75 Prozent der Fläche - werden nach einem
ausgeklügelten System bezahlt, bei dem sowohl das Lesegut als auch die Jungweine
sorgfältig begutachtet und beurteilt werden - Qualität ist nach wie vor der
Schlüssel zum Erfolg von „Celler de Capçanes“.
Jürgen Wagner hat hier sein
Glück gefunden. Er hat geheiratet, seine Kinder wachsen im Dorf auf. „Ich habe
mich sofort in die Weine und in das Dorf verliebt“, sagt er. Eine Rückkehr nach
Deutschland steht nicht zur Debatte. Und Probleme mit der spanischen Mentalität?
Nein, die gibt es nicht. „Wissen Sie, die Katalanen sind die Deutschen Spaniens.
Das macht es leichter für mich.“
25 juni
2009, gelezen op de site van wijnhuis Vino Grande in Essen over
Capçanes-Montsant. Zeer bekend bij de meeste leden van Sainte Anna. Peter
Capçanes, Montsant
Bis vor drei Jahren haben wir mit großer Freude
die Weine von Capçanes aus dem Montsant-Gebiet, nahe des Priorats aus
Nordspanien, gerne verkauft. Dann kamen ein paar Jahrgänge, die für mich -
unabhängig der Jahrgangs-Charakteristik - nicht auf dem gewohnten qualitativ
hohen Level angesiedelt waren. Vielen Nachfragen nach Mas Collet, Vall del Calas,
dem koscheren Flor de Primavera und Cabrida konnten wir nicht nachkommen. Mit
den in dieser Woche erstmals geöffneten neuen Jahrgängen ist das Weingut zur
alten Stärke zurückgekehrt. Der reinsortige Garnacha Cabrida 2007 ist darüber
hinaus für uns der beste Cabrida aller Zeiten. Wie gewohnt können Sie die Weine
zu Vorzugspreisen reservieren. Auslieferung in der zweiten Juliwoche.
Mas Donis Rosat 2008 € 6,50
Nur in dieser Woche
zum Reservierungspreis: € 5,80
Lasendal 2007 € 9,50
Nur in dieser
Woche zum Reservierungspreis: € 8,50
Mas Collet 2007 € 9,50
Nur in dieser
Woche zum Reservierungspreis: € 8,50
Mas Collet 2007 Magnum € 19,90
Nur in dieser Woche zum
Reservierungspreis: € 17,90
Vall del Calas 2006 € 14,90
Nur in dieser Woche
zum Reservierungspreis: € 13,40
Flor de Primavera "Kosher" 2006 € 25,90
Nur in dieser Woche zum
Reservierungspreis: € 23,00
Cabrida 2007 € 34,00
Nur in dieser
Woche zum Reservierungspreis: € 29,90
Cabrida Terroir Calissa 2006 € 59,00
Nur in dieser Woche zum
Reservierungspreis: € 53,00
Gelezen, vertaald en
bewerkt uit Vinum juni 2009 door Peter. 1 juni 2009
Malo of BSA
Wijn is een
van de zuurste dranken die er bestaat. De zuren in de wijn zorgen voor de smaak,
houdbaarheid, frisheid, kleurstabiliteit en structuur. Echter, sommige zuren in
wijn werken eerder storend. Een van die zuren is appelzuur. Voor dit probleem
heeft de natuur echter een oplossing: de biologische zuurafbraak, in het Duits:
de ‘Biologische Säureabbau’, afgekort de BSA. In andere landen spreekt men ook
wel van melkzure gisting of malolactische gisting. Eigenlijk geen juiste
benaming omdat het in feite geen gisting is.
Appelzuur is
een hard zuur en doet denken aan een hap in een onrijpe Granny-Smith
appel. Toch is dit zuur belangrijk in frisse, fruitige wijnen, zoals rieslings.
In rode wijnen is appelzuur echter ongewenst, daar deze de wijn strak en zuur
doet smaken. Er is echter een natuurlijke oplossing tegen te veel storende
zuren: de melkzuurbacterie of oenococcus oeni. Deze bacterie, die zich van
nature op druiven en in de wijn bevindt, is in staat om onder bepaalde
omstandigheden scherp appelzuur in zacht melkzuur om te zetten. Hierbij ontstaat
koolzuurgas. Deze biochemische reactie wordt dus niet veroorzaakt door gisten
maar door bacteriën. Er ontstaan wel koolzuurbubbels.
Een van de
belangrijkste voorwaarden voor deze reactie is een juiste temperatuur. Bij circa
20°C voelen de melkzuurbacteriën zich in hun element, vermeerderen zich snel en
zetten het appelzuur om in melkzuur. Vroeger was dit meestal een spontane
reactie in een kelder opgewarmd door de lentezon. Tegenwoordig verwarmen de
wijnmakers meteen na de alcoholische gisting hun tanks op tot zo’n 20°C en
voegen indien nodig extra melkzuurbacteriën toe.
Voorzichtigheid is echter geboden: de oenococcus oeni kan ook andere componenten
in de jonge wijn aantasten. Citroenzuur, aminozuren en zelfs restsuikers zijn
niet veilig voor de vraatzuchtige melkzuurbacterie met als gevolg een excessief
boteraroma, yoghurt- of zuurkoolaroma. Toch dient de biochemische reactie
intensief te verlopen om het risico voor het ontstaan van storende bijproducten
te minimaliseren.
Er is wel een
belangrijke voorwaarde: als de hoeveelheid appelzuur praktisch verbruikt is moet
de reactie gestopt worden. De oenococcus moet worden uitgeschakeld om schade te
vermijden.
En waarmee
worden de melkzure bacteriën een halt toegeroepen? Met sulfiet! Dus sulfiet
dient niet alleen als conserveringsmiddel maar tevens als killer van de
oenococcus oeni. Het moet wel toegevoegd worden want de conserverende werking
van de aanwezige alcohol in wijn is pas werkzaam bij een concentratie vanaf
circa 20%. En de aanwezige alcohol op zich schakelt de bacterie niet uit.
Het ligt voor
de hand dat de wijnmaker een ‘fingerspitzengefühl’ moet hebben wanneer hij de
BSA stopt en wanneer er dus gezwaveld gaat worden. Een veel toegepaste truc is
om een jonge wijn in twee of meerdere tanks te verdelen en verschillende BSA
reacties erop los te laten. Later worden deze dan weer bij elkaar gevoegd en
gemengd. Wijn naar smaak.
Peter 5 mei
Wijnvoorbereidingsreis Pfalz mei
2009
Tijdens het drukke weekend van 1
mei hebben Catherine en ik alvast een voorproefje Pfalz genomen en genoten.
Het op een na grootste
wijngebied van Duitsland met zo’n slordige 23.400 ha heeft heel wat te bieden
voor de echte wijnliefhebber. De Pfalz is eigenlijk een afspiegeling van datgene
wat zich de laatste jaren in Duitsland afspeelt. Minder witte en meer rode wijn.
Het percentage rode druivensoorten in de Pfalz bedraagt nu al 40%. Dornfelder is
met 14%, na de riesling met 22%, de meest voorkomende druivensoort. Zelfs de
ooit zo vermaledijde portugieserdruif stijgt in populariteit. Maar het zijn
vooral de internationale rassen cabernet sauvignon, merlot en pinot noir en de
witte rassen weisburgunder, grauburgunder, sauvignon blanc en chardonnay die in
toenemende mate worden aangeplant. Marketing speelt handig in op de
klimaatverandering.
De Pfalz heeft een zacht
microklimaat met veel zon en weinig neerslag en wordt wel eens vergeleken met de
Toscane. Je ziet veel amandelbomen, vijgen en mediterrane kruiden en gewassen.
Asperges gedijen ook goed in de Pfalz of de ‘Palatinate’, zoals de Engelsen dit
gebied noemen.
Het noordelijke gedeelte van de
Pfalz, ‘das Leiningerland’ heeft niet echt een duidelijk profiel. In het
middelste gedeelte rondom Bad Dürkheim en Neustadt rijgen de
gerenommeerde wijndomeinen zich aan elkaar. Bulk heeft hier plaats gemaakt voor
eerste klas kwaliteit. Müller-Thurgau, kerner en silvaner verdwijnen om plaats
te maken voor prachtige rieslings, pinots en sauvignon blancs. De Süd-Pfalz,
grenzend aan de Elzas vertoont veel overeenkomst met dit Franse wijnbouwgebied.
Veel pinots en gewürztraminers en auxerrois.
De Pfalz heeft een moeilijke
periode achter de rug. Een aantal wijndomeinen heeft het loodje gelegd of zijn
opgekocht. 2006 was een slecht jaar met matige kwaliteit. Ook 2007 was niet
bijzonder, maar dankzij het vakmanschap van de wijnmakers zijn er van deze
jaargang toch mooie wijnen gemaakt.
Tijdens onze reis hebben we ons
beperkt tot het middengedeelte van de Pfalz. De wijndomeinen hier zijn legio en
velen produceren heerlijke wijnen tegen betaalbare prijzen. Zelfs bij de
tophuizen, zonder uitzondering VDP-leden, en vaak makers van ‘Groβes Gewächs’-
wijnen zijn de prijzen acceptabel als men vergelijkt met klasse wijnen uit
andere landen. Ook de ontvangst bij proeverijen is bijzonder hartelijk en
gastvrij. Daarbij komt nog dat de Pfälzer een levensgenieter is. Goed eten en
drinken zijn belangrijk in dit gedeelte van Duitsland.
Een echte toeristische
pleisterplaats is Deidesheim. Dit dorp heeft een wereldwijde faam, mede
veroorzaakt door ex-bondskanselier Helmut Kohl, die hier veel en regelmatig
regeringsleiders ontving in zijn geliefde Pfalz. Of de leiders dan ook zijn
favoriete ‘saumagen’ verorberden heb ik niet kunnen achterhalen. Het bekende
wijnhuis Bassermann-Jordan ligt in het centrum van deze plaats tegenover hotel
Ketschauer Hof. De prijzen voor overnachting hier varieerden van 220 tot 740
euro per nacht voor een tweepersoonskamer. Dat was wel exclusief ontbijt. Maar
daarvoor had je wel interactieve TV, Bose soundsysteem 5.1, iPod-station en
highspeed-internetaansluiting op iedere kamer. Toch maar niet geboekt.
Samenvattend: “Die Pfalz, immer
eine Reise wert!” En wederom te veel wijn geproefd en … gekocht!
Bezochte domeinen:
Philipp
Kuhn, Knipser, Markus Schneider, Spindler, Christmann, Cornet,
Bergdolt-Lamprecht.